In ondergewaardeerde aandelen beleggen, waar begin ik te zoeken?

Geld verdienen op de beurs doe je door laag te kopen en hoog te verkopen. Mooi in theorie, maar hoe begin je er aan? Wat zijn de eerste dingen die je moet doen?

Verschillende manieren om geld te verdienen op de beurs

Oké je kan ook geld verdienen op de beurs door te shorten, opties te schrijven, werken met spreads enzovoort. Hier op deze blog behandel ik echter de meer traditionele manier van beleggen, laag kopen van aandelen, en daarna hoger verkopen. Zoals eerder al gemeld, is voor mij beleggen, investeren in bedrijven. Beleggen doe ik als een ondernemer, niet enkel met cijfers en grafieken.

Op zoek naar ondergewaardeerde aandelen

Om laag te kunnen kopen moeten we dan ook op zoek naar ondergewaardeerde aandelen. Deze aandelen moeten tevens ook koopwaardig zijn. Deze twee begrippen zijn niet altijd verwisselbaar. Een ondergewaardeerd aandeel is niet altijd koopwaardig.

Het kan zijn dat dit aandeel momenteel te veel onzekerheid heeft over toekomstige winsten. Dit kan zijn door een rechtszaak tegen het bedrijf, een onverwachte concurrent of nieuwe technologie die het hele bedrijf kan onderuit halen,…

Anderzijds zijn er ook aandelen die correct gewaardeerd zijn die toch koopwaardig zijn. Wanneer een bedrijf alle eigenschappen bezit van een uitstekend bedrijf, met mooie toekomstperspectieven moet dit niet altijd ondergewaardeerd zijn voor we bereid zijn om te kopen.

Dit gaat in tegen de theorie van een waardebelegger, maar zowel Warren Buffetts partner Charlie Munger, als Phillip Fisher, beide toch zeer goede beleggers, hebben ons deze boodschap meermaals gegeven. (Phillip Fisher is na Benjamin Graham ook een zeer grote invloed geweest op Warren Buffett)

Verschillende Selectie Methodes

In deze post ga ik het echter niet hebben over wat een aandeel koopwaardig en/of ondergewaardeerd maakt.
Onderaan dit artikel vindt U een reeks waarin methodes worden besproken om uit het aandelen universum een kleinere selectie te krijgen welke we kunnen onderzoeken. Het is een onbegonnen werk om op elke beurs te starten bij A en te stoppen bij Z.

Om ondergewaardeerde aandelen te vinden, gaan we gebruik maken van eenvoudige methoden om aandelen te rangschikken. Daarbij horen de hoogste in de lijst de aandelen te zijn die het meeste kans hebben om een ondergewaardeerd en koopwaardig aandeel te zijn.

De beste van deze rangschikking of in vaktermen “screening” methodes zijn:

Tips over de beurs ontvangen?

Schrijf in om net als enkele duizenden andere beleggers de tips van Sam te ontvangen

Je gegevens zijn veilig, inschrijven betekent dat je akkoord bent met het privacybeleid 

Beleggen, een zero-sum game?

Is beleggen een zero-sum game, of niet? Deze vraag gaat al een lange tijd de ronde, en wordt door verschillende partijen bevestigd of ontkracht.

Wat is eigenlijk een zero-sum game?

Een zero-sum game is een situatie met twee of meer “spelers”, waarbij er winnaars en verliezers zijn, het totaal aantal punten die de winnaars krijgen is gelijk aan het totaal aantal punten verloren door de verliezers.

Een voorbeeld van een zero-sum game is poker. In poker zit je met een aantal spelers rond de tafel. Er gaat zoveel geld rond als er door de spelers in zijn geheel wordt ingebracht. Voor iedere euro die er gewonnen wordt is er ook iemand (of meerdere een deel) die dezelfde dezelfde dollar heeft verloren. Dit kan je toepassen op elke hand die wordt gespeeld. Bij elke hand is er een winnaar en is er een verliezer. Maar in totaal is het geld op de tafel hetzelfde geld, en dus evenveel als voor het spel, het is gewoon van eigenaar veranderd. Dit geldt niet alleen voor elke gespeelde hand, maar ook voor een hele avond, op het einde van de avond is het totale ingebrachte geld hetzelfde gebleven, het is alleen van de ene zijn broekzak in dat van de andere verdwenen.

Is de beurs een zero-sum game?

Een pokerspel vertoont veel eigenschappen van “spelen” op de beurs.  Een eigenschap die ze beide delen, en ook één van een zero-sum game is dat het eindresultaat datgene is wat telt. Je mag tientallen fantastische winsten boeken, als je op het laatste alles inzet en verliest is je resultaat 0. Of andersom je mag tientallen kleine verliezen lijden, als je in één keer tien keer zoveel wint dan je daarvoor bent verloren, ben je nog steeds gewonnen.

De argumenten die worden gebruikt om te ontkrachten dat beleggen een zero-sum game is zijn de volgende:

  • Door te investeren vergroten we de totale rijkdom van de economie.
  • De totale marktkapitalisatie stijgt.
  • De Beurs creëert rijkdom. Door de concurrentie verbeteren bedrijven hun competitiviteit en maken ze nieuwe producten die onze levens kunnen verbeteren.

De eerste twee argumenten kan je gelijkschakelen. De totale marktkapitalisatie stijgt omdat er meer wordt geïnvesteerd in de markt.
Of de marktkapitalisatie nu stijgt of daalt is niet relevant met het feit of het een zero-sum game is of niet.

Om even terug naar poker te gaan.
Je zit met 5 rond de tafel en start elk met € 100. Het totale bedrag op de tafel is dus € 500.
Na enkele uren spelen is geld al stevig van hand gewisseld en heeft speler A € 280, B € 60, C € 80, en spelers D & E hebben elk € 40.

Het totaal is gelijk gebleven namelijk € 500. Speler C vindt het goed geweest en vertrekt, in zijn plaats komt een nieuwe speler (F) die opnieuw € 100 bij zich heeft.

Het totaal van de tafel is gestegen tot € 520, echter hetgeen speler A heeft gewonnen heeft hij nog steeds verkregen van de spelers B,C,D en E, ongeacht dat C weg is en F zijn plaats heeft ingenomen.

Het derde argument kan ook weerlegd worden. Er is geen enkele Euro die men uit de beurs kan halen die er niet eerst door een andere belegger is ingestoken. De bedrijven die op de beurs noteren kunnen in waarde toenemen. De prijs op de beurs daarentegen wordt niet bepaald door de waarde, maar enkel door wat iemand wilt betalen. Het enige dat dus plaats vindt is het verschuiven van geld van de ene belegger naar de andere.

Verder wil ik er ook nog even op wijzen dat er bedrijven zijn die sterk in waarde groeien, hun aandeelhouders zijn de winnaars, maar er zijn er ook voldoende die failliet gaan, de beleggers die deze bedrijven hebben zijn de verliezers.

Ook het nieuw noteren van bedrijven op de beurs (IPO) brengt geen meerwaarde. Het spel wordt enkel vergroot. Weer terug naar poker. Elk bedrijf is een tafel in de grote zaal (beurs). Een tafel meer vergroot de totale waarde, maar verandert het spel niet. Daar tegenover staan de bedrijven die van de beurs worden gehaald, zij het door faillissementen, overnames of een private speler die het bedrijf van de beurs haalt. Er verdwijnt een tafel, en met de tafel spelers, en dus een deel van de totale geldwaarde. Het spel is echter nog steeds hetzelfde.

Maar één winnaar

De beurs en beleggen is wel degelijk een zero-sum game. Elke Euro die uit de beurs wordt gehaald is afkomstig van een andere belegger.

Soms voelt het aan of beide beleggers de winnaars zijn. De verkoper voelt zich een winnaar omdat hij een aandeel verkoopt met 30% winst, de koper voelt zich een winnaar omdat hij een aandeel koopt waarvan hij denkt dat het 30% meer waard is dan wat hij ervoor betaald.

Het bedrijf heeft vandaag een bepaalde waarde, en het is die waarde die bepaalt wie de eigenlijke winnaar en verliezer is. De verkoper is de winnaar wanneer de waarde van het aandeel lager is dan de prijs die hij heeft gekregen. Andersom is de koper de winnaar wanneer het aandeel meer waard is dan wat hij ervoor heeft betaald. Slechts één van beiden is in deze hand de winnaar ongeacht of hij reeds winst heeft op zijn investering of niet.

Er is eigenlijk maar één winnaar die zeker is dat hij wint. En dat is diegene die het spel organiseert. In poker is dat het casino die voor elk spel commissie vraagt. Op de beurs zijn dat de makelaars die transactiekosten aanrekenen ( of eigenlijk zijn er twee winnaars, de overheid die de taksen incasseert wint ook). Ze onttrekken geld uit het spel.

Ben ik de winnaar of de verliezer in deze transactie?

Ongeacht of je mij volgt in mijn redenering dat de beurs een zero-sum game is, of dat je van het tegendeel bent overtuigd, is bovenstaande wel een leuke vraag om jezelf te stellen wanneer je koopt of verkoopt op de beurs.

Om te handelen moet je met minstens twee partijen zijn. Het kan geen kwaad even stil te staan bij de vraag, “Ben ik de winnaar of de verliezer als ik nu op de bevestigen knop druk”. Slechts één van beide partijen heeft gelijk over de waarde van het aandeel, ofwel jij ofwel de tegenpartij. (Verkopen van aandelen kan echter ook redenen hebben die buiten het spel vallen, zoals dringende medische kosten, de aankoop van een huis,… )

Denk goed na en doe je huiswerk voor je handelt, want niemand wil graag de verliezer zijn!

Tips over de beurs ontvangen?

Schrijf in om net als enkele duizenden andere beleggers de tips van Sam te ontvangen

Je gegevens zijn veilig, inschrijven betekent dat je akkoord bent met het privacybeleid 

Waarom beleggen?

De vraag waarom beleg ik, is de belangrijkste vraag die je jezelf kan stellen voor je ook maar 1 aandeel, obligatie of dergelijke koopt.

Waarom je belegt, bepaalt je termijn, het risico dat je wil aangaan en bijgevolg ook de producten die voor jouw geschikt zijn.

Mifid

Met de Mifid richtlijn proberen ze de belegger te beschermen door te bepalen wat hun beleggingshorizon is, welk risico ze willen nemen enzoverder. De bedoeling is goed, de uitvoering vind ik persoonlijk iets minder. De vragen die worden gesteld om het profiel en de van de belegger te bepalen zijn te vaag.

Er wordt bijvoorbeeld gevraagd naar hoeveel transacties en voor welk bedrag U gemiddeld uitvoert per jaar in elk van de beleggingscategorieën (aandelen, obligaties, fondsen, opties,…).

Stel iemand koopt als value investor enkel aandelen van goede bedrijven wanneer de prijzen juist zijn en voert hierdoor gemiddeld minder dan 15 transacties uit per jaar en realiseert hiermee een resultaat dat gemiddeld 4% boven de return van de Bel-20 ligt. Een trader koopt en verkoopt gemiddeld 4 keer per dag en dit 200 dagen per jaar, en heeft zo 800 transacties op zijn naam staan. Deze trader is er echter nog niet in geslaagd de Bel-20 te evenaren. Welke van de 2 heeft de meeste kennis en ervaring? Aan welke van deze 2 vertrouw je het liefst je geld toe?

Wat in mijn ogen nog een fout is van deze vragenlijst, is dat na het invullen uw volledige portefeuille op dezelfde manier wordt behandeld.

Is het niet duidelijker om het profiel en de risicobereidheid te bepalen aan de doelen die de belegger stelt?

Een belegger heeft niet 1 doel, maar hij heeft er waarschijnlijk meerdere zoals bijvoorbeeld aanvulling op pensioen, extra inkomen, huis verbouwen, een zwembad of simpelweg rijker worden. Elk van deze doelen heeft een eigen beleggingshorizon en risicoprofiel, ook weer afhankelijk van wie dit als doel heeft. Iemand van 30 kan hetzelfde doel hebben als iemand van 50, de manier waarop ze het doel kunnen bereiken kan wel heel verschillend zijn.

Het is dan ook belangrijk om zelf te bepalen wat je doelen zijn, en deze ook redelijk gedetailleerd te bepalen. Zo is beleggen voor een aanvulling op je pensioen niet duidelijk genoeg. Bepaal hoeveel je extra wil hebben en hoe je dit wil. Wil je een extra 1000€ per maand zonder aan het beginkapitaal te raken? Of wil je eerder 2000€ maar je vindt het niet erg om je kapitaal hiervoor aan te wenden (hoe wel rekening met je levensverwachting). Je krijgt nu een duidelijk bedrag voor ogen, en nu kan je bepalen hoe je dit gaat bereiken, al dan niet met hulp van professionelen.

Mijn Doelen

Ik heb meerdere doelen waarvoor ik beleg en spaar. Deze doelen zijn lange termijndoelen. In de eerste plaats beleg ik voor mijn pensioen (en dat van mijn echtgenote), nog 35 jaar te gaan . In mijn ogen moeten we op de overheid niet rekenen, de pensioenen zijn nu al laag en voor sommigen zelfs “om een oog uit te bleiten” (voor de niet Antwerpenaren, bleiten = huilen) , tegen dat het de beurt is aan mijn generatie verwacht ik dat ze zelfs niets meer kunnen geven.

Doel 2 zijn onze kinderen, wanneer het nodig is willen wij in de mogelijkheid zijn om ze financieel te steunen. Vermits de oudste nog 9 moet worden is ook dit een doelstelling voor de lange termijn met nog zeker 15 jaar voor de boeg.

Rijk worden is voor mij geen doel op zich. Voor mij is rijk zijn geld genoeg hebben om te kunnen laten doen wat ik niet graag doe, en voldoende tijd hebben om de dingen te doen die ik wel graag doe.

Mij zal je dan ook geen beleggingen zien uitvoeren waarmee je 113% kunt stijgen per jaar zoals sommige adverteerders beweren. Voor degenen die hierin geloven raad ik het boek aan over Long Term Capital Management “When Genuis Failed” door Robert Lowenstein. Zelfs deze, door iedereen als uiterst intelligent bestempelde mensen, konden het niet (volhouden).

Mijn beleggingen en degene die U zal terugvinden in BeursLoper zijn dan ook gericht op een gezonde vermogensgroei, geen gekke dingen of risico’s. Het verschil zal worden gemaakt in de slechte periodes.

Ik hou dan ook altijd de 2 regels van Warren Buffet voor ogen: Regel 1: Nooit geld verliezen, Regel 2: Nooit regel 1 vergeten.

Iedereen verliest wel eens geld op de beurs, maar als je je huiswerk goed maakt, een voldoende veiligheidsmarge of “margin of safety” voorziet, is het wel best mogelijk om gemiddeld 7 op 10 te halen en zodoende uw kapitaal stevig te laten groeien.

Welke werkwijze hanteer ik om deze doelen te bereiken?

Bij de selectie van aandelen speelt de termijn bij mij ook een rol.
Voor de lange termijn (10 jaar), en hopelijk voor altijd selecteer ik uitstekende bedrijven tegen een redelijke prijs. In BeursLoper werk ik met een analogie met schaken. Deze bedrijven zijn mijn Dames.

Voor de middellange termijn (+5 jaar) zoek ik goede bedrijven tegen goede prijzen. Bedrijven die een deel van de karakteristieken vertonen van Dames, maar waar de onderwaardering het gebrek aan de ontbrekende eigenschappen goed maakt. Dit zijn mijn Torens.

Op de kortere termijn (2-3 jaar) zoek ik aandelen die vooral erg ondergewaardeerd zijn, en waar de winst dus moet komen van het wegwerken van deze waardering. Dit zijn mijn Lopers.

Daarnaast heb ik ook nog Pionnen. Dit zijn gokjes, een scenario van alles of niets, eigenlijk zijn dit aandelen die ik als waardebelegger niet zou mogen kopen. Het aandeel in de portefeuille is dan ook zeer klein. Pionnen kunnen bijvoorbeeld turnarounds zijn. Net zoals bij schaken is de kans zeer klein dat een Pion de overzijde van het bord haalt, maar wanneer dit gebeurt wordt het wel een Dame.

Aandelen en vastgoed

Nu heb ik wel reeds gesproken over aandelen, maar in mijn ogen is de allereerste belegging die je moet doen het aankopen van je eigen huis. Niet alleen is dit een redelijk veilige, stabiele en in het verleden goede belegging, je hebt er ook alle dagen plezier van! Het is ook emotioneel belangrijk om in uw eigen huis te wonen, het geeft een gevoel van geborgenheid.

Voor mij zijn vastgoed en aandelen dan ook de 2 beleggingsvormen, obligaties en andere vastrentende producten beschouw ik als een manier om geld even te parkeren en uitsluitend voor korte termijn.

Tips over de beurs ontvangen?

Schrijf in om net als enkele duizenden andere beleggers de tips van Sam te ontvangen

Je gegevens zijn veilig, inschrijven betekent dat je akkoord bent met het privacybeleid 

Wat is de waarde van een aankoopadvies?

In “De Tijd” van 26 maart las ik een artikel van Ilse de Wit waarin zij op zoek ging naar 10 aandelen van de Brusselse beurs die we beter zouden verkopen. De mening werd gevraagd van enkele beurshuizen, vermogensbeheerders, beleggingsbladen en private bankers. Maar liefst 8 van de 20 wensten niet mee te werken. 4 deden dit enkel anoniem.

Excuses

In “De Tijd” van zaterdag 2 april droeg de marktencolumn Ms. Market van Ilse De Witte de titel Bullebakken. Hierin komt zij er op terug waarom analisten blijkbaar niet graag verkoopadviezen geven.
De excuses die werden gebruikt om niet mee te werken aan het artikel van 26 maart waren:

  • Ik ben net terug uit verlof, en heb stapels werk in te halen.
  • Klanten die op eigen houtje hebben gekocht, zouden het niet appreciëren als wij aanraden die aandelen te mijden.
  • Het ligt gevoelig bij bedrijven, dat begrijpt u wel

En als laatste, in mijn ogen ook de meest geloofwaardige:

  • Een negatieve analyse vergt evenveel studie en tijd als een positieve analyse, en daarvoor komen wij handen tekort.

Dit klopt ook, het is inderdaad minstens evenveel werk. Sterker nog, bij een analyse voor aankoop hou je op meerdere punten in je waardering rekening dat je genoeg veiligheidsmarge neemt. Bij verkoopadviezen moet je veel nauwkeuriger zijn, want te laag aankopen is oke, te laag verkopen is zonde, daarentegen is niet verkopen vaak nog erger.
Nu langs de andere kant, als een financiële kwaliteitskrant zoals De Tijd of het Financieel Dagblad aan mij moest vragen wat mijn verkoop kandidaten zijn, is mijn enige vraag, tegen wanneer wil je ze hebben? Kan de toorn van de bedrijven dan wel opwegen tegen de gratis reclame die je dan krijgt?

Analisten zijn positieve mensen

Analisten zijn niet graag negatief over bedrijven. Het bewijs zit in het verschil tussen de koop- en verkoopadviezen die worden uitgegeven.
Voor de volledigheid ben ik het verschil even gaan opzoeken. De informatie heb ik bekomen van Analist.be ( deze site geeft een duidelijk sorteerbaar overzicht per markt, vermits ik de data niet zelf heb samengesteld kan ik niet garant staan of deze ook 100% correct is)

Veel meer koop dan verkoop adviezen

Op Euronext Amsterdam staan momenteel 105 verkoopadviezen genoteerd ten opzichte van 400 keer “houden” en 611 koopadviezen.
In Brussel vinden we 39 verkoopadviezen tegenover 147 keer houden en 230 koopadviezen. Op slechts 7 aandelen is consensus verkopen (meer verkoopadviezen dan aankoopadviezen) waarbij 3 van deze 7 aandelen maar 1 analyse bij hun naam hebben staan, ik hoef U niet te vertellen dat dit “kleintjes” zijn. Daarnaast zijn er nog 19 waarvan het gemiddelde komt op houden, en maar liefst 67 aandelen waarvan de consensus kopen is.
Was het maar zo makkelijk. Ik kan met de beste wil van de wereld en de meest roze bril op mijn neus niet aan 67 bedrijven komen die ik zou willen kopen.

Analisten zijn bang.

Heeft Ilse gelijk, zijn analisten bang van de bullebakken van bedrijven? Wat zou anders de reden kunnen zijn dat er 4 enkel anoniem wilden meewerken? Waarom zijn ze bang? Wat kunnen deze bedrijven doen om deze analisten bang te maken?
In theorie mogen ze geen informatie extra, of vroeger, geven aan de analisten. Wat houden zij dan van macht over deze analisten en onafhankelijke beleggingsbladen?

Bij banken en zakenbanken kan het zijn dat het bedrijf ook klant is. Ik begrijp dat ze hun eigen klanten niet tegen hun kar willen rijden. Misschien zou deze bank zich moeten onthouden om eender welke uitspraak te doen over hun eigen cliënt, zowel positief als negatief.

Of is het omdat de beleggers niet graag slecht nieuws horen?
Analisten zijn ook maar mensen en mensen gaan van nature niet graag tegen de stroom in, en willen geliefd worden.

Een verkoopadvies is meer waard dan een aankoopadvies

Wanneer het nodig is, geef ik wel een verkoopadviezen. Van bullebakken ben ik niet bang. Ik wil echter wel graag geliefd zijn, maar dit dan voor mijn eerlijke adviezen, en niet omdat ik gemakkelijk en meegaand ben.

Wat we leren uit deze materie is dat de waarde van een verkoopadvies veel hoger is dan de waarde van een koopadvies.

Tips over de beurs ontvangen?

Schrijf in om net als enkele duizenden andere beleggers de tips van Sam te ontvangen

Je gegevens zijn veilig, inschrijven betekent dat je akkoord bent met het privacybeleid 

Facebook en Twitter, sociale media voorspellen de beurs

De jongste tijd valt er weer veel te lezen over hoe sociale media de beurs voorspellen.

Laten we beginnen bij het begin. In oktober 2010 kwam er het eerste bericht dat Twitter de beurs kan voorspellen.
Het betreft een studie van de Belgische professor Johan Bollen. Deze heeft aan de Indiana University in Bloomington USA een thesis geschreven waaruit dit blijkt.

Het beurssentiment meten op Twitter

Johan Bollen is professor computerwetenschappen. Samen met zijn team hebben ze software geschreven die de gemoedstoestand meet en voorspelt via sociale media.

Er werden bijna 10 miljoen Twitter berichten van 2008 gemeten en aan de hand van de gemoedstoestand die deze per dag als resultaat gaven ging men kijken wat de relatie was met de koers van de Dow Jones. De gemoedstoestand blijkt de beurs te voorspellen 3 a 4 dagen op voorhand.

De voorspellingen blijken ook zeer accuraat, niet minder dan 86,7% van de tijd was deze juist.
Derwin Capital Markets uit Londen zou deze maand een hedgefonds lanceren gebaseerd op de algoritmen uit de studie. Het fonds zou 25 miljoen Britse Pond (zon’ 28,4 miljoen Euro) groot zijn.

Vorige maand werd een nieuwe studie van Arthur O’Connor, een doctoraatsstudent aan de Pace University, bekend. Deze studie in samenwerking met Famecount.com, een bedrijf gespecialiseerd in analyse van sociale media, verbindt de populariteit van een merk met de prijs van het aandeel op de beurs. Deze relatie is getest op 10 en op 30 dagen, en bleek bevredigende resultaten te geven. Het betrof wel enkel de merken Starbucks, Nike en Coca Cola. De studie hield rekening met Facebook Like, Twitter Follower en Youtube View, deze geven de populariteit weer op de betreffende media.
Deze studie was enkel een voorafgaande kleine studie van een groter geheel. De studie zal ook worden gedaan op een veel ruimer gamma van aandelen. Er wordt ook gekeken of er een relatie bestaat met andere economische data en indicatoren.

Beleggen via trends in zoekopdrachten

In het verleden werd er ook even veel commotie gemaakt over beleggen op basis van trends in zoekopdrachten. Voor het publiek is het hier stil rond geworden.

Er zijn echter traders die gebruik maken van algoritmen gebaseerd op deze trends, en aan de hand van deze automatisch beleggen.

Op al bovenstaande heb ik toch enkele opmerkingen.

Laat ik beginnen met deze, wanneer er meer en meer belegd zou worden met gebruik van deze algoritmen creëert men een zelf bevestigende voorspelling (selffulfilling prophecy klinkt toch beter).

Er wordt ook een soort van vicieuze cirkel gemaakt. Publiek heeft aandacht voor bedrijf X, de algoritmen komen in werking en de traders beginnen te kopen. Resultaat de koers stijgt, maar dat is niet het enige gevolg. Door de stijgende koers krijgt het ook meer aandacht in de financiële pers en van beleggers. De populariteit stijgt nog meer, wordt er dan weer gekocht?

Wanneer de trend keert, worden deze aandelen automatisch verkocht. Met andere woorden iedereen holt tegelijkertijd naar de uitgang. We weten allemaal wat dat betekent voor een beurskoers.

De algoritmen, zijn deze snel genoeg aanpasbaar. Op het internet verandert alles bijzonders snel. Net iets meer dan 2 jaar geleden (oktober 2008) piekte MySpace, nu hebben ze in de maand januari 2011 alleen meer dan 10 miljoen bezoekers verloren, en praat eigenlijk niemand er nog over. Het is al Facebook en Twitter wat de klok slaat.

Worden de algoritmen aangepast nadat men merkt dat het niet meer werkt? Of gaat men constant personeel in zetten om alles te blijven volgen?

Wat als de sociale media wordt vervangen door een ander internet fenomeen? Eén waarop men geen computer kan loslaten om voorspellingen te doen?

Stel dat ze de trend kunnen voorspellen, en dat wil ik nog wel geloven, wat is dan het extra rendement dat ze kunnen behalen?

Als ze de trend bepalen, kunnen ze dan ook zien of dit een duurzame trend is? Of is het misschien even een kleine tijdelijke opleving?

Stel dat de trend inderdaad stijgend is, maar dat de stijging beperkt blijft tot 2%. Ik hoor U al denken, 2% meermaals per jaar kunnen maken is ook een mooi rendement. Maar je houdt die 2% niet, het hedgefonds moet ook transactiekosten, beurstaksen en dergelijke betalen. Bovendien moeten alle personeelsleden nog een loon krijgen, alsook de kosten van de burelen, servers,… En dat allemaal in de veronderstelling dat het al 2% zou zijn, als het minder is leggen we er aan toe.
Wat zal uiteindelijk het extra rendement zijn? Of maken we alleen de broker rijk?

LTCM is al vergeten

En als laatste, is iedereen Long Term Capital Management reeds vergeten?

LTCM bestond uit een groep geniale traders. Ook zij hadden wiskundige methodes ontwikkeld om de beurs te verslaan. Voor een redelijk lange tijd is hen dat ook gelukt, tot op een gegeven moment het niet meer werkte.

Het heeft niets gescheeld of deze genieën hadden het hele financiële systeem omver laten vallen.
Ik moet steeds terug denken aan de uitspraak van John Maynard Keynes: “Markets can remain irrational a lot longer than you and I can remain solvent.” ( De markten kunnen veel langer irrationeel blijven dan jij en ik solvabel).

Eigenlijk is beleggen aan de hand van sociale media niet meer dan proberen een manier te vinden om munt te slaan uit behavioral finance (de beurs verklaren aan de hand van emoties). Beleggen aan de hand van deze gaat het effect enkel nog versterken.

Bovendien verklaart behavioral finance vooral waarom beleggers steeds opnieuw dezelfde fouten maken en kudde gedrag vertonen.

Ik hou het op value investing, het systeem dat al meer dan 100 jaar zijn nut bewijst.

Tips over de beurs ontvangen?

Schrijf in om net als enkele duizenden andere beleggers de tips van Sam te ontvangen

Je gegevens zijn veilig, inschrijven betekent dat je akkoord bent met het privacybeleid 

Beleggingskansen in energie

De nucleaire dreiging in Japan heeft het debat over onze energievoorziening terug op de voorgrond geplaatst. Overal staat kernenergie ter discussie. Duitsland sluit 7 kerncentrales voor minimaal 3 maanden om de veiligheid te controleren. In België komen er stresstests voor de centrales.

Zijn er al alternatieven voor kernenergie?

De vraag is, is er een alternatief voor kernenergie?
We kunnen niet terug overschakelen op steenkool en gascentrales, dan verleggen we het probleem van een kernramp naar sluipmoordenaars zoals CO² en fijn stof.

Overschakelen op groene energie is ook nog niet aan de orde. Het probleem van groene energie is dat deze afhankelijk is van factoren die wij niet kunnen controleren (zon of geen zon, wind of geen wind).

Vandaag is kernenergie nog steeds onmisbaar. De consument verlangt dat wanneer hij de lichtschakelaar aan zet het licht brandt, zijn microgolfoven werkt om zijn maaltijd op te warmen, en dat hij deze dan kan opeten voor zijn favoriete televisieprogramma.

Zoeken naar oplossingen, en welke bedrijven deze oplossingen kunnen bieden

We moeten op zoek naar een manier om niet aan levenskwaliteit te moeten inboeten en tegelijkertijd toch de vervuiling en dreiging van kernrampen terug te dringen.

Uiteraard interesseert mij dit als milieubewuste consument, maar eigenlijk ook nog meer als belegger. Wat zijn de oplossingen, en wie profiteert hier van. In welke bedrijven kunnen we beleggen.

Uiteraard ben ik hierin niet alleen, groene energie was dan ook een hot topic bij beleggers in 2007-2008. De meesten houden er geen goede herinneringen aan over. Net zoals bij elke hype.
Met de nucleaire dreiging in Japan profiteren de aandelen die te maken hebben met groene energie van een heuse remonte.

Als gewone belegger zijn we te laat om nog te kunnen profiteren van ondergewaardeerde bouwers van zonnepanelen, leveranciers van onderdelen voor windmolens,…

Wat op lange termijn?

Laten we dan ook even gaan kijken op langere termijn.
Wat zijn de problemen van vandaag, en wat kunnen hiervoor oplossingen zijn?

Het probleem vandaag is dat het elektriciteitsnetwerk zo is gebouwd dat dit eenrichtingsverkeer is. Het net is gemaakt om elektriciteit van punt A naar punt B te brengen. Punt A is hierbij de elektriciteitscentrale, of dit nu gas, steenkool, zon, water of wind als energie heeft speelt hierbij geen rol. Punt B is de verbruiker, gezinnen, bedrijven,…

Om voluit gebruik te kunnen maken van groene energie dient echter een tweerichtingsverkeer te worden uitgebouwd. Het is onmogelijk om voldoende capaciteit te generen in bijvoorbeeld een zonne-energie centrale. De oppervlakte die hiervoor nodig is, is veel te groot (zonder ons afhankelijk te maken van andere landen). We moeten dan ook zorgen dat dit gebeurt via vele kleine energiecentrales, denk maar aan de zonnepanelen op de huizen, windmolens in industrieterreinen,…

Wanneer deze energie niet aan de bron wordt opgebruikt moet deze naar ergens anders kunnen waar deze dan wel wordt opgebruikt. Op zich is dit nog niet zo’n probleem, maar de stroom moet ook weten waar naartoe.

Het Smart Grid

Wat is een Smart Grid? Een Smart Grid is een energienet waar regel en meetsystemen zijn aan toegevoegd. Deze dienen om vraag en aanbod op elkaar af te stemmen. Niet alleen wil men door te meten de juiste hoeveelheid energie opwekken en versturen naar de juiste plaats, ze gaan ook het energieverbruik proberen te regelen.

Hiervoor zijn dan ook wel slimme toestellen nodig. Denk bijvoorbeeld aan een wasmachine die je zo programmeert dat deze pas begint te wassen als er een overschot aan elektriciteit op het netwerk is, de batterij van je elektrische auto die oplaadt wanneer er overschot is, en zelfs stroom terug afgeeft als er een tekort is.

Het Smart Grid is het netwerk van de toekomst. Het laat geen twijfel dat deze er komt. De vraag is echter nog wanneer, en welke bedrijven kunnen hiervan volop profiteren?

In de eerste plaats zou men denken aan de beheerders van de netwerken zoals bijvoorbeeld het Belgische Elia. De vraag is echter of ze niet zullen worden geconfronteerd met hoge kosten om de netwerken aan te passen, terwijl niet alleen zij, maar ook de leveranciers en verbruikers er profijt van hebben.

De makers van de slimme toestellen en hun software lijken hier dan ook beter geplaatst om te kunnen profiteren. Alleen bepalen welke bedrijf nu net de toestellen en/of software zal ontwikkelen welke op grote schaal zal worden gebruikt, is eigenlijk hetzelfde als de volgende Microsoft, Google of Apple proberen te voorspellen. Voorbeelden van bedrijven die actief werken aan deze technologieën zijn bijvoorbeeld, Google, AT&T, Verizon. Zoals U ziet niet enkel energiebedrijven, maar ook telecom en IT bedrijven.

Een tweede probleem is dat wij als consument verwachten stroom te krijgen wanneer wij het willen, niet enkel als de zon schijnt of er voldoende wind is. ( Ik weet dat dit niet de enige 2 vormen zijn van duurzame energie, maar ze dienen hier wel het best om mijn punt over te brengen)

Energie opslaan

We moeten op zoek naar manieren om opgewekte energie op te slaan op een manier dat we deze ook direct terug kunnen vrijgeven wanneer dit nodig is.
Hier zijn verschillende manieren voor zoals bijvoorbeeld:

Werken met vliegwielen. Zeer kort voorgesteld gebruiken ze de overtollige elektriciteit om dit vliegwiel te laten draaien. Wanneer er een energie tekort is kan de kinetische energie van het vliegwiel terug omgezet worden in elektriciteit. Uiteraard worden hiervoor technieken ontwikkeld om deze techniek met zo weinig mogelijk energie verlies toe te passen. Beacon Power is een voorbeeld van een bedrijf die zich hiermee bezig houdt.

Een andere manier is om water op te pompen (tijdens overschot van energie) naar een hoger gelegen bassin, en deze terug vrij te laten wanneer er extra elektriciteit nodig is. Zo creëren we een kunstmatige waterkracht centrale.

Beide zijn voorbeelden van kinetische of mechanische energie. Er is echter een voor ons consument veel bekendere vorm om energie op te slaan. Dat is de batterij. In kleine vorm doen wij hetzelfde wanneer we onze GSM, laptop en andere toestellen opladen.

Momenteel bestaat echter nog niet de techniek om dit op zo’n grote schaal uit te voeren zodat we de zogenaamde piekcentrales (kerncentrale, gascentrale,…) niet meer nodig zouden hebben. Betere en sterkere batterijen is wel iets waar veel onderzoek naar toe gaat. Ook de autoconstructeurs zijn op zoek naar betere batterijen die verder kunnen rijden.

Ook hier geldt hetzelfde als bij het vorige probleem, we kunnen niet met zekerheid zeggen wie die nieuwe technieken zal uitvinden en op punt zetten.

Wat we wel zeker weten is dat zelfs indien we energie niet zullen opslaan in batterijen op grote schaal, we dit meer en meer zullen doen op kleine schaal in huis. Denk maar aan de elektrische auto, mobiele telefoons, tablet computers, MP3 spelers, …

Recyclage van Batterijen

Zowel de grote industriële batterijen als de batterijtjes uit onze gadgets kennen geen oneindige levensduur. Al dit afval zal moeten verwerkt en/of gerecycleerd worden. Het lijkt mij dan ook zinnig om op zoek te gaan naar bedrijven die hierin gespecialiseerd zijn, zoals bijvoorbeeld het Belgische Umicore.

Kort samengevat, onder druk van de publieke opinie zal onze energievoorziening in de toekomst er geheel anders uit zien. Kerncentrales of milieuonvriendelijke manieren zullen in de toekomst plaats moeten ruimen voor duurzame energie, hiervoor zal echter nog veel innovatie nodig zijn. Op korte termijn zitten we nog even vast aan kernenergie als de minste van 2 kwaden.

Als belegger lijkt het mij (nog) niet opportuun om te investeren in bedrijven die deze nieuwe technologieën ontwikkelen. Mij lijkt het verstandiger om op zoek te gaan naar bedrijven die het afval van de massaal geplaatste zonnepanelen, omvormers, slimme meters en batterijen kunnen recycleren en verwerken.

 

PS: Geen van de vermelde aandelen zit momenteel in mijn portefeuille.

Tips over de beurs ontvangen?

Schrijf in om net als enkele duizenden andere beleggers de tips van Sam te ontvangen

Je gegevens zijn veilig, inschrijven betekent dat je akkoord bent met het privacybeleid 

Wat is de waarde van goud?

Goud, en meer nog de waarde van goud is voor mij steeds een raadsel geweest.

Wat bepaalt de waarde van goud?

Ik weet niet of je al eens hebt geprobeerd om dit op te zoeken? Ik heb het wel gedaan. Wanneer je dit ingeeft in Google krijg je in het Nederlands 1.760.000 resultaten, in het Engels zijn dit er 279.000.000. Uiteraard ben ik deze niet allemaal gaan bekijken, maar op de eerste 10 pagina’s in elke taal krijg je geen antwoord.
De prijs van goud kom je wel vaak tegen, maar dat is niet hetzelfde. De prijs is afhankelijk van vraag en aanbod, de waarde verandert niet door dit gegeven.

Kent iemand de werkelijke waarde van goud?

Kent dan werkelijk niemand de waarde van goud? Roland Van der Elst ( professor en schrijver van talrijke boeken over beleggen, alsook 25 jaar lang de drijvende kracht achter de VFB – Vlaamse Federatie van Belegingsclubs) zegt in een interview in De Tijd van niet.
Ik moet hem hierin volgen, en zelfs al is er een enkeling die het toch zou kennen, hij houdt het angstvallig geheim.
Wat je wel veel tegenkomt wanneer je deze zoekopdracht ingeeft, zijn mensen die beweren de richting van de goudprijs te kennen. Het is een opbod van hogere prijzen.
Ik ben blij dat ik mij hierover geen zorgen moet maken. De waarde van goud kan mij gestolen worden.

De mening van Buffett over goud

Dit artikel is naar aanleiding van een 3 uur durend artikel op CNBC met Warren Buffett. Hier komt het punt dat Warren Buffett maakte.

Voor Buffet zijn er 2 type beleggingen. De eerste is een belegging die iets oplevert. Die een rendement heeft zoals bijvoorbeeld bedrijven, boerderijen en vastgoed. Wanneer je hierin investeert heb je op regelmatige basis iets dat je terug krijgt, zoals dividenden, winsten, huurgeld,….

Het andere type belegging is iets dat je koopt, in de hoop dat je er in de toekomst meer voor zal terugkrijgen. Hieronder valt ook een belegging in goud.
Maar iets kopen, in de hoop dat later een ander je er meer voor betaalt, is speculeren.
En laat dat nu net iets zijn waar ik met deze blog afstand van wil nemen.

Buffet gaat nog verder. Wanneer men al het goud in de wereld zou samensmelten tot 1 grote vierkant zou deze 20 meter lang, 20 meter breed en 20 meter hoog zijn. De waarde van deze kubus is 7 biljoen dollar (5,07 biljoen Euro). Voor dit geld kan je al de landbouwgrond in Amerika kopen + 7 keer Exxon Mobile en nog een biljoentje overhouden om uit te geven.

Vertaald naar Europa is dit bijna 2,5 x alle bedrijven in de Eurostoxx 50 ( de 50 grootste Europese bedrijven zoals Total, Siemens, Santander, Telefonica, Sanofi-Aventis, BNP Paribas, BASF,…). Zoals Buffet zei, welke van de 2 zou je kiezen?

Een blok goud in je tuin die mooi glimt, maar ook dik in de weg staat, of 2 keer alle grootste bedrijven van Europa bezitten en nog 1 biljoen euro om uit te geven?
Voor mij is de keuze snel gemaakt.

Waarom zou je goud kopen?

 Volgens Warren Buffet is goud kopen enkel om in te spelen op angst. Angst voor inflatie, oorlog,… Toegegeven goud is uiterst compact, draagbaar en door iedereen aanvaard als betaalmiddel. Maar zolang we niet op de vlucht moeten en onze beschaving niet ten val komt, zie ik niet direct reden om goud te kopen. Bovendien als onze beschaving ten val komt ben ik liever eigenaar van grond dan van goud. Bewerkte grond kan je voorzien van eten, goud kan dat enkel als je een ander vindt die het voedsel ervoor wil ruilen.

Voor mij zijn er andere opties om je in te dekken tegen inflatie, zoals ik al schreef in mijn eerdere blogpost Hoe je vermogen beschermen tegen inflatie.
Mijn persoonlijke voorkeur gaat uit naar vastgoed. Zeker wanneer de huurcontracten geïndexeerd worden, en de rente van de schulden vast is op 20 jaar. Laat dan inflatie maar zijn werk doen. Duur geld lenen en goedkoop geld terugbetalen.

Goud = geld

Goud is eigenlijk een vorm van geld. Net zoals de wereldmunten ten opzichte van elkaar schommelen, schommelen deze munten ook ten opzichte van goud. Het enige verschil is dat men goud niet kan bijmaken ( in de middeleeuwen hebben ze dit nochtans geprobeerd), waardoor deze een stabielere waarde heeft. Maar wanneer de goudprijs stijgt is het niet het goud dat stijgt, maar de munt waar je de prijs in uitdrukt, die daalt.

Met bedrijven is dit net iets anders, wanneer de waarde van het geld daalt stijgt de prijs van het bedrijf, maar dat hoeft niet de enige reden te zijn. Het bedrijf kan ook meer winst (cashflow) genereren, groeien,…

Kortom goud is geld, maar geld dat over heel de wereld aanvaard wordt en dat niet het risico loopt om waardeloos te worden door een faillissement van een land. Maar zolang je zelf niet moet verhuizen is er geen reden om veel goud te bezitten. Een huis of een bedrijf zal na het faillissement van een land nog steeds waarde hebben. Het zal waarschijnlijk in een andere munt worden uitgedrukt.

Zolang er geen manier is om de waarde van goud te berekenen, ben je aan het gokken. Ik weet niet hoe het met U zit, maar gokken heeft mij tot op heden nog geen geld opgeleverd.

Tips over de beurs ontvangen?

Schrijf in om net als enkele duizenden andere beleggers de tips van Sam te ontvangen

Je gegevens zijn veilig, inschrijven betekent dat je akkoord bent met het privacybeleid 

Warren Buffett’s brief aan aandeelhouders 2011

Als value investor kijk ik, net zoals vele anderen jaarlijks uit naar de publicatie van de brief die Warren Buffett schrijft aan de aandeelhouders van Berkshire Hathaway.

Elk jaar staan er verschillende wijsheden in. Soms herhalingen, soms ook nieuwe one-liners die ineens alles omvatten.
Hoe dan ook, elk jaar is het een moment van bezinning. Na het lezen van de brief, even het eigen jaar overlopen, je eigen fouten te herkennen,…

Uiteraard interesseert ons de visie die Buffett heeft op de toekomst ook heel erg. Niet alleen is hij een man met jarenlange ervaring, hij is ook niet voor niets de rijkste belegger ter wereld.
Hieronder kan U een samenvatting vinden van wat ik de belangrijkste punten vond in de brief van het voorbije jaar.

Fouten (h)erkennen

Een jaarlijks wederkerend onderwerp in de brief is dat Buffett zijn fouten uit het verleden erkend. Ook dit jaar maakte hij de vermelding dat hij slechte investeringen heeft gemaakt door enerzijds slechte inschattingen van het competitief voordeel van een bedrijf, of anderzijds door een slechte inschatting van de industrie.

In zijn woorden: “Ik probeer 10 of 20 jaar in de toekomst te kijken bij de aankoop van een bedrijf, maar soms was mijn gezichtsvermogen slecht”

Jaarlijkse winstcijfers zijn niet belangrijk.

Hij zegt om niet te vertrouwen op de jaarcijfers van bedrijven, en zeker niet te concentreren op de winstcijfers, want deze kunnen makkelijk worden verfraaid. Onderzoek en focus U op bredere financiële cijfers.
Het is uiteraard gemakkelijk voor bedrijven om winstcijfers aan te passen. Zo kan men bijvoorbeeld vastgoed opwaarderen en zo winst bijschrijven.
Het omgekeerde zien we echter ook veel gebeuren. Bedrijven durven in een slecht jaar nog enkele extra afschrijvingen of waardeverminderingen opnemen (zaken die men normaal over meerdere jaren zou spreiden), om zo de pad vrij te maken voor goede cijfers in de daaropvolgende jaren.

Wat is dan wel belangrijk?

Naast stellen wat niet belangrijk is, zegt Buffett ons ook wat dan wel belangrijk is.
Belangrijk voor Buffett is de strategie die gebruikt is om tot winst te komen. Zo kan een bedrijf een lage winst publiceren naar aanleiding van kosten die gemaakt zijn, maar de winst pas later komt. Als voorbeeld is de reclame die ze gemaakt hebben om klanten te krijgen voor de verzekeringen. De kost van de reclame is nu, waardoor de opbrengst van de klant dit jaar nul kan zijn. Volgend jaar dienen echter die kosten niet opnieuw gemaakt te worden voor diezelfde klant, en hebben ze de volledige marge.
Verder duidt hij het belang aan van de vrije cashflow, het verschil tussen wat binnenkomt en buiten gaat is veel belangrijker dan de winstcijfers.

Een voorbeeld van dat strategie belangrijk is, geeft Warren Buffett bij de bespreking van de verzekeringen. Voor het verkopen van verzekeringen zijn 4 zaken belangrijk. De eerste 3 passen ze allemaal toe, maar de 4de regel wordt wel eens vergeten.
Regel 4: Als het geen winst oplevert moet je de deal niet maken.
Er wordt veel gedaan enkel en alleen om omzet te krijgen. Veel leveranciers, klanten en zelfs aandeelhouders vinden een grote of groeiende omzet belangrijk. Wat er verdiend wordt is van ondergeschikt belang. Dit is niet alleen zo in verzekeringen.

Over CEO’s en beheerders/ beleggers

Buffett zegt dat het makkelijk is om een fondsbeheerder te vinden met een goede trackrecord over de laatste jaren. Belangrijker is hoe hij deze heeft bereikt en hoe hij omgaat met risico. Ook hoe hij risico bekijkt is van belang. (Buffett is duidelijk geen voorstander van risico te bekijken met bèta. Bèta meet eigenlijk de volatiliteit van een aandeel ten opzichte van de markt, hoewel volatiliteit en risico vaak hand in hand gaan, is het verkeerd om deze als gelijk te beschouwen.) Als laatste vindt Buffett het belangrijk hoe de fondsbeheerder anticipeert op toekomstige economische situaties, niet zijn kennis van het verleden.

Over CEO’s zegt hij het volgende:

  • Het is belangrijk om duidelijke op voorhand gestelde doelen te hebben, anders wordt de pijl van performantie vaak eerst geschoten, en daarna een roos getekend rond de pijl.
  • Wat een CEO doet met ingehouden winst is belangrijk, de ene maakt van één stuk van € 1 twee € 1 stukken. De andere maakt van één stuk van € 1 twee stukken van € 0,50 of nog erger, maar 1 stuk van € 0,50.
  • CEO’s moeten het geld van de aandeelhouders behandelen alsof het dat van hun zelf is. (= op de kosten letten)

Tijd, samengestelde intrest en dividend

Ook de kracht van tijd en dividenden is een vaker voorkomend aspect in de brieven.
Tussen al het traden, laag kopen en hoog verkopen wordt vaak de simpele manier om gewoon een aandeel dat een mooi dividend uitkeert te kopen en dit te houden, vergeten. Buffett gebruikt het voorbeeld van Coca Cola. Wanneer ze dit in 1995 kochten leverde dit 88 miljoen dividend op. In 2011 verwacht hij dat ze 376 miljoen zullen ontvangen. Binnen 10 jaar denkt hij dat dit het dubbele zal zijn, ofwel in 1 jaar evenveel dan ze er in 1995 voor betaald hebben.Buffett ziet maar 3 redenen om geld te lenen. Een lening om je studies te betalen, je eerste auto en je huis. Alle andere leningen zou men beter laten. Hij gaat ook iets dieper in op beleggen met geleend geld.
“Beleggen met een hefboom werkt verslavend” zegt Buffett, “weinig mensen keren daarna terug naar een meer conservatieve methode. Zoals we allemaal geleerd hebben in de lagere school, en sommige opnieuw in 2008, is elke reeks van positieve cijfers, hoe hoog deze cijfers ook zijn, vermenigvuldigd met 0 is dit steeds 0. De geschiedenis leert ons dat een hefboom heel vaak nullen aflevert, zelfs wanneer deze hefboom gebruikt wordt door heel slimme mensen” ( Long Term Capital Management is een perfect voorbeeld)

Het hebben van een cash reserve vind Warren Buffett ook zeer belangrijk. Als je volledig in de markt zit kan je geen opportuniteiten kopen wanneer deze zich voordoen zoals bijvoorbeeld in 2008. Zeker als je leeft van je investeringen is het belangrijk dat je deze cash kan aanspreken wanneer de beurs laag staat. Het is dan zeer belangrijk om geen aandelen te goedkoop te moeten verkopen, om je brood te kunnen betalen.
Cash geld is een manier om voorbereid te zijn op de toekomst, wat deze ook mag brengen.

Positief over de Amerikaanse markt

Als laatste punt onthoud ik dat Buffett positief is gestemd over de Amerikaanse markt. Hij ziet een herstel van de huizenmarkt in de VS. Een herstel van de huizenmarkt zal ook direct een invloed hebben op de economie. Hij is zoals steeds zeer pro-Amerikaans. Volgende statements heb ik onthouden, omdat ik ook geloof dat dit iets is wat Amerika voor heeft op Europa.

  • Geld zal altijd stromen naar opportuniteiten, en daarvan is er een overvloed in Amerika.
  • Het menselijk potentieel is ver van uitgeput, en het Amerikaanse systeem ( een systeem dat zijn deugd heeft bewezen over de voorbije 200 jaar) om dit potentieel te ontketenen is springlevend.

Maar zoals steeds is het belangrijker om te kijken naar wat ze doen, dan luisteren naar wat ze zeggen. Ik zal dan ook in het oog houden of Buffett zijn grote aankoop dit jaar kan doen.

Tips over de beurs ontvangen?

Schrijf in om net als enkele duizenden andere beleggers de tips van Sam te ontvangen

Je gegevens zijn veilig, inschrijven betekent dat je akkoord bent met het privacybeleid 

Holdings als alternatieve belegging voor fondsen

EDIT: Er zijn reeds twee artikels volgend op deze geschreven. Het meest recente kan u hier vinden:

Holdings het alternatief voor fondsen

Verschillende studies hebben aangetoond dat het bijna onmogelijk is om fondsen te vinden die de index verslaan op lange termijn. Er zijn fondsen die het kunnen voor enkele jaren. Wij moeten deze dan wel kunnen vinden en op tijd kopen en verkopen. Met deze strategie zullen al onze extra winsten ( als we al succesvol zijn) opgegeten worden door de in en uitstap kosten van de fondsen.

75% van de fondsen presteren slechter dan de index

Studies van Morningstar melden dat in 2008 75% van de fondsen slechter presteerden dan de index. In 2007 was dit 57%. Met andere woorden is het niet makkelijk om het juiste fonds te kiezen, je hebt minder dan 1 kans op 2 dat je juist kiest.

Ook een studie van Eugene Fama ( van de Efficient Market Theory) en Kenneth French wijst aan dat over 23 jaar alle fondsen gemiddeld 0,8% slechter presteren dan de markt. Naar mijn mening zijn alle fondsen samen zo goed als de markt.

De slechte prestaties zouden te wijten zijn aan de kosten van de fondsen.

Mij lijkt een studie zoals bovenstaande echter zeer moeilijk om uit te voeren. Slecht presterende fondsen worden vaak stopgezet, of samengevoegd met goed presterende fondsen. Survivorship bias (resultaten worden positief vertekend doordat enkel de goede fondsen blijven bestaan over een lange periode, al de fondsen die zijn stopgezet of opgeslokt worden niet mee opgenomen in de studie) lijkt in een studie van zo’n omvang onvermijdelijk.

Laten we er echter van uitgaan dat het geheel aan fondsen op langere termijn maar 0,8% slechter presteren dan de index. Als fondsenbelegger zal je toch steeds slechter presteren dan al deze fondsen samen. Het is onmogelijk om ze allemaal te kopen zoals ik vorige week heb gemeld heeft enkel KBC er meer dan 1500. Daardoor moet je kiezen, en je hebt minder dan 50% kans om een goede te kiezen. Toch zullen we verder rekenen met maar 0,8% slechter dan de index.

Fondsen presteren slechter dan de index, maar hoe presteert de index?

Hierover heb ik zelf een klein vergelijk gemaakt met de indexen welke voor de rest van de post relevant zijn.

Data zijn steeds genomen begin februari. Respectievelijk 2011, 2006, 2002 en 2001.
De data op 9 jaar zijn opgenomen omdat Euronext 100 pas bestaat sinds 2002 en ook de Holding Henex past noteerde vanaf maart 2002.

Gegevens

Verder in mijn kleine studie heb ik 10 Belgische holdings geselecteerd. Van al deze heb ik op dezelfde datums hun koers genoteerd. Voor GBL en NPM is er rekening gehouden met de splitsing van het aandeel, net als bij Bois Sauvage de reverse split in rekening is gebracht. Hieronder vindt U de gebruikte gegevens.

Om een belegging in deze holdings te kunnen vergelijken met de indexen heb ik een virtuele portefeuille gemaakt met € 10.000 evenredig verspreid over de 10 holdings ( ofwel € 1.000 per holding). Voor vergelijking van 10 jaar is dit dan een totaal van 9.000 €.

Resultaten

De indexen vertonen over de hele lijn negatieve rendementen.
Op de laatste 5 jaar was het rendement van de holdings ook negatief. Ze presteerden wel bijna 3 keer beter dan de beste index! En zelfs bijna 6 keer beter dan de slechtste.

Zowel op 9 jaar als op 10 jaar laten de holdings een positief rendement zien terwijl de indexen allemaal negatieve rendementen noteren.
De holdings presteren op lange termijn tussen de 5% en de 8% beter dan de indexen. Met andere woorden de holdings kloppen de fondsen met minimaal 5,5%

Rendementen van de holdings

Voor de volledigheid nog even de tabel met het rendement van alle holdings op 9 jaar. Dit om aan te tonen dat op 1 holding na ze allemaal beter presteren dan de index. Een actief beheer loont dus wel. Wil dit dan zeggen dat de bestuurders van de holdings betere beleggers zijn dan de fondsbeheerders? Of maken ze vooral het verschil in de kosten voor de belegger?

Verder moeten we ook nog rekening houden met de dividenden. Brut gerekend kom ik op een gemiddeld dividend van 2%. Dit maakt het rendement van de fondsen 6,79% per jaar in de periode 2002-2011.

Zorgen de holdings voor voldoende spreiding?

Zijn deze holdings risicovoller dan fondsen? Is de portefeuille van de belegger dan wel voldoende gespreid met maar 10 aandelen?

Hieronder vindt U een lijst met de sectoren waarin we met deze 10 aandelen onrechtstreeks zouden beleggen:

  • Bouw
  • Baggerbedrijven
  • Bank
  • Vermogensbeheer
  • Vastgoed
  • Private Equity
  • Grondstoffen
  • Energie
  • Drank
  • Scheepvaart
  • Media
  • Distributie
  • Retail
  • Voeding
  • IT
  • Technologie en hardware
  • Halfgeleiders
  • Farma
  • Biotech
  • Telecom
  • Consumptiegoederen
  • Metaal

Ook de bedrijven waarin zij beleggen zijn zeker geen onbekende namen. Een kleine greep uit het assortiment.

Total, Suez, Iberdola, Pernod Ricard, Lafarge, Group Flo, M6 televisie, Exmar, Colruyt, Delhaize, Danone, B&W, Deceuninck, Petit Forrestier, Econocom, Unit 4, Hewlett Packard, EVS, Arcadis, Imtech, KPN, Accel Group, Royal Dutch Shell, Nestlé, Unilever, E.on, Sanofi-Aventis, Ageas, France Telecom, Samsung Electronics, Bank Degroof, Bank van Breda, Bank Delen, Berenberg Bank, Neuhaus, Recticel, Ter Beke, Heineken, DEME, Leas invest Real Estate, Sipef,…

Zoals U ziet is dit een prachtige selectie van bedrijven. Over spreiding hoeven we ons geen zorgen te maken.

Een bijkomend voordeel voor de Belgische belegger is dat we via deze holdings de dubbele belasting op dividenden kunnen uitschakelen.

Al deze informatie dient hoofdzakelijk om U als belegger kritischer te maken ten opzichte van fondsen. Er zijn goede en ook makkelijke alternatieven beschikbaar.

 

Lees ook de update hier

Tips over de beurs ontvangen?

Schrijf in om net als enkele duizenden andere beleggers de tips van Sam te ontvangen

Je gegevens zijn veilig, inschrijven betekent dat je akkoord bent met het privacybeleid 

Waarom ik geen beleggingsfonds koop

Meer fondsen dan aandelen!

Volgens mijn opzoekingen op Euronext en Deutsche Boerse noteren er 1174 aandelen op Euronext en op Deutsche Boerse 1089. Het betreft hier gereglementeerde segmenten , dus bedrijven die noteren op de vrije markten zijn niet meegeteld.

Over heel de wereld kwam ik op 12000 genoteerde bedrijven.  Met 2263 aandelen dek je België, Nederland, Portugal, Frankrijk en Duitsland.

Als ik daarentegen het aantal fondsen bekijk wanneer ik De Tijd lees, val ik achterover.
Voor de grap heb ik de voorbije zaterdag eens beginnen tellen aan het aantal fondsen dat enkel en alleen KBC uitgeeft. Resultaat, …  ik heb het opgegeven. Het zijn er meer dan 1500 ! En zo zijn er nog 78 andere “merken” die fondsen uitgeven. Eerlijk is eerlijk, KBC is de fondsen kampioen, zij beslaan meer dan een volledige pagina. De fondsen in zijn geheel beslaan 5 pagina’s met op elke pagina 6 kolommen ofwel 30 kolommen fondsen. De aandelen, obligaties, valuta, grondstoffen en de couponinformatie  worden in De Tijd gedrukt op 3 pagina’s, en dit met gemiddeld 4 a 5 kolommen ofwel maximum 15 kolommen.

Het is overduidelijk dat er meer fondsen zijn dan aandelen, obligaties,…
Als ik in Nederland de krant opensla ( Financieel Dagblad), dan kom ik tot dezelfde conclusie.

Wat is het nut van zo veel fondsen?

Waarin beleggen deze fondsen dan allemaal ?
Wat is hun bestaansrecht? Het is toch onmogelijk dat al deze fondsen een verschil kunnen maken. Er zijn meerdere studies die aantonen dat fondsen gemiddeld slechter presteren dan wanneer je zou beleggen in de hele beurs.

Dan worden zo ook nog eens opgedeeld in categorieën waarbij ze enkel beleggen in milieu gerelateerde investeringen, of internet, of technologie, of Pharma of noem maar op, je kan het zo gek niet bedenken of er is een fonds voor.

Is het dan de bedoeling dat we van al deze fondsen toch nog zelf gaan kiezen welke we kopen? (hoe kunnen we zo’n fonds behoorlijk waarderen?) Of moeten we ze allemaal kopen?

Onafhankelijk advies?

In deze overvloed van fondsen is het onmogelijk voor een outsider om het juiste fonds er uit te kiezen, dus moet je vertrouwen op uw contactpersoon bij de bank.

Het probleem is dat je hier geen onafhankelijk advies kan verwachten. Zij moeten verkopen hetgeen er van hogerhand wordt opgedragen. Zo zijn onze bankbediendes verkopers geworden. Bovendien een bijzonder agressieve vorm van verkopen, hoe verklaar je anders dat mijn 83 jarige grootmoeder naar de bank wordt gevraagd om over haar geld te praten? Om ze vervolgens te vertellen dat ze niet meer goed zit in haar huidige fonds ( op de koop toe verkocht op dezelfde bank) en moet overschakelen naar een ander fonds.

Veel van deze verkopers kennen zelf niets van de beurs en beleggen en ratelen duidelijk hun ingestudeerde tekst af, ze moeten verkopen want ook zij of het filiaal krijgt commissie. Anderen kennen het wel, maar mogen hun eigen mening niet verkondigen.

Enkele jaren geleden ben ik naar een voordracht geweest  over beleggen, georganiseerd  door een Belgische grootbank. De spreker, ik schatte hem rond de 30 jaar, was duidelijk goed onderricht, had de nodige kennis van beurs en beleggen en gaf een goede uiteenzetting. Het laatste kwartier werd uiteraard een verkooppraatje, maar dit was aanvaardbaar, niemand werkt voor niets. Echter tijdens het kwartiertje dat er vragen mochten gesteld worden viel ik van mijn stoel van verbazing.

Eén vraag was, wat hij vond van China ( dit was aan het begin van de hele groeilanden gekte). Hoewel deze man hier duidelijk ook wel iets over kon vertellen, was zijn antwoord: “ Ik zal even opzoeken wat wij er van vinden” waarna hij in zijn kaft dook en begon te bladeren. Deze man was duidelijk te bang om zijn eigen mening te geven. Hij mocht niet tegen het beleid dat opgelegd werd in Brussel ingaan. Hoe kan je dan ooit nog enig vertrouwen hebben in hetgeen een bankbediende U vertelt?

De echte bestaansreden van fondsen

Fondsen zijn gemaakt met 1 reden, de bank zelf rijk maken. Het kan hen niet schelen of de klant geld verdient of verliest. Het belangrijkste is dat zij uw geld in hun zak krijgen.

De kosten van fondsen rijzen dan ook de pan uit.
Instapkosten 3%, met andere woorden, je moet al meer dan 3% stijgen voor je nog maar terug op 0 staat, pas daarna kan je iets beginnen verdienen.

Maar pas op, er zijn ook nog jaarlijkse beheerskosten, want je dacht toch niet dat ze het voor die 3% gingen doen? Gaande van 1% tot 2% liggen deze sterk uit elkaar.
In je eerste jaar moet je dus al minimaal 4% stijgen of je had je geld beter onder je matras gestoken. Stel nu dat je geld wil opnemen omdat je onverwachte kosten hebt.
Verkopen kost je nog eens 0,5% tot 5% (!!) afhankelijk van het fonds en de tijd dat je er al in zit. Dus als ik na 1 jaar mijn geld terug zou willen opnemen is de bank reeds met 9% van mijn kapitaal gaan lopen. Zij moeten dus al 8% meer rendement halen dan de index of ik had beter een indexfonds (of tracker) gekocht. Bij deze kom je er met normale beurskosten en een beheersvergoeding van 0,5% vanaf.

Zijn dan alle fondsen slecht?

Nee zeker niet, maar tussen de hele hoop, lijken de goede fondsen wel de uitzonderingen op de regel.
Als je toch een fonds wil kopen, waar moet je dan op letten?

Eerst en vooral, wie beheert het fonds? In de reclamefolders van de grootbanken staat niet vermeld wie het fonds beheert.
Als het er dan toch in staat, hoe lang beheert hij het al, en zal hij het nog beheren binnen 5 jaar?
Wat is zijn trackrecord?
En belangrijkste van allemaal, hoeveel van zijn eigen vermogen heeft hij in zijn eigen fonds geïnvesteerd?

Voor de fondsen liefhebber geef ik enkele namen mee die wel het bekijken waard zijn.

Capfi-Delen Asset Management, meer bepaald het fonds C+F optimum welke over de laatste 5 jaar een gemiddeld jaarlijks rendement kan voorleggen van 6,1%.

Instapkosten 2%, beheerskosten 0,54% en uitstap 0%..
website Capfi Delen : www.cadelam.be

Carmignac Patrimoine. Een gemiddeld jaarlijks rendement van 7,47% over de laatste 5 jaar. Instapkosten 4% (A) of 0% (E) afhankelijk van het deelbewijs. Beheerskosten 1,5% (A) of 2% (E) + extra commissie van 10% van al hetgeen dit fonds boven zijn referentie behaalt. Dit fonds noteert op de beurs van Parijs meer info op hun website www.carmignac.be/nl/index.htm

En als laatste één waarvan nog geen lange trackrecord bestaat. Fonds is pas opgericht op 1 oktober 2008, enkele dagen na de van van Lehman Brothers. Het betreft hier het Value Square Fund Equity World. Dit fonds zoals de naam laat vermoeden wordt beheerd door Value Square. Deze vennootschap werkt volgens de principes van het Value Investing of waardebeleggen, dit ligt dus in lijn met mijn methode van werken.
Instapkosten 3%, beheersvergoeding 1% + prestatievergoeding van 10% op alles boven de 6% op 1 jaar. Uitstapkosten 0,5%.
Meer info www.value-square.be. Dit fonds is te koop via BinckBank.

Ter vergelijking, de Eurostox 100 heeft over de laatste 5 jaar een gemiddeld jaarlijks rendement behaald van -3,20 %.

Bovenstaande fondsen presteerden behoorlijk beter, maar de kosten blijven toch nog steeds hoog.
Een goed alternatief voor beleggingsfondsen zijn holdings, maar daarover meer in volgend artikel.

Tips over de beurs ontvangen?

Schrijf in om net als enkele duizenden andere beleggers de tips van Sam te ontvangen

Je gegevens zijn veilig, inschrijven betekent dat je akkoord bent met het privacybeleid