Nieuwsjunkie

Als belegger moet je het nieuws volgen. Niet alleen het nieuws van je bedrijven, maar ook van nieuwe technologieën, producten, dat van sectoren en spijtig genoeg ook dat van de politiek.

Van nieuws over bedrijven geraak ik vaak heel enthousiast en ook hoopvol.

Nieuwe technologieën die voor schonere lucht zorgen, vleesvrij vlees en zeker ook nieuwe medicijnen, al deze samen sterken mijn geloof dat de mensheid ook de komende tijden het veel beter zal hebben dan vroeger en dat dit een trend is die nog wel een hele tijd zal aanhouden.

Veel hiervan maakt van mij ook een langetermijnbelegger en zorgen ervoor dat tijdens somberdere periodes op de beurs of economisch ik toch blijf beleggen in- en voor de toekomst.

Natuurlijk lees je dan ook over bedrijfsschandalen, fraude, misbruiken van mensen en het milieu door bedrijven, maar ik blijf ervan overtuigd dat de positieve evoluties sterker doorwegen dan de negatieve uitwassen.

Eén van de bedrijven die ik zo goed opvolg in hun producten en waarvan ik een positieve evolutie hoop is Mithra. Dit omdat ik in mijn privé leven ook geconfronteerd ben met de gevolgen van bloedklonters door anticonceptie. Wij zijn er met de schrik vanaf gekomen, maar dat is niet voor iedereen zo.

Dat wil niet zeggen dat ik het bedrijf ook zou opnemen in onze selectie. De hele biotech sector zijn vaak notoire cashverbranders wat waarderen eigenlijk onmogelijk maakt.

Beleggen in dit type van bedrijven zou ik dan ook eerder doen om ze te steunen in de ontwikkeling van hun producten dan uit het oogpunt van belegger.

En dan kom je als nieuwsjunkie ook spijtig genoeg te veel in contact met politiek nieuws. Weegt hier het positieve ook nog door op het negatieve? De vraag stellen is ze beantwoorden.

Dit weekend hebben we hier in België weer een mooi staaltje gezien van negatieve politiek en de oplossing vind ik nog hallucinanter, een regering die maar ⅓ van de Belgen vertegenwoordigt.

Als Belg heb ik daar allemaal sterk mijn bedenkingen bij, maar als belegger heb ik echt gehoopt op de val van de regering. We zouden dan automatisch in lopende zaken terechtkomen en bij nieuwe verkiezingen hoop ik dan dat het quasi onmogelijk zal zijn om een regering te vormen (stel u voor dat de PS terug aan de macht komt). Dat is de enige manier dat we gespaard zullen blijven van nieuwe belastingen op ons vermogen en beleggingen en we ons kunnen focussen op het positieve.

Hoe positief bedrijfsnieuws me maakt, zo somber word ik van al het politieke nieuws. Daarom blijf ik ook steeds mijlenver weg van bedrijven waar politiek zich mengt. Zo lijkt Bpost me vandaag te sterk afgestraft, maar geen haar op mijn hoofd dat eraan denkt deze te kopen.

In mijn nopjes

“Amaai het gaat er nogal eens aan toe op de beurzen, 10% eraf dit jaar, hoe voel jij je daarbij?”

Dit is een vraag die wel eens aan mij wordt gesteld.

In alle eerlijkheid, dit jaar heb ik mijn zwakste beursjaar sinds ik schrijver ben van een blad, ondertussen bijna 8 jaar. En ik voel me daar geweldig bij.

Uiteraard vind ik het ook niet leuk om de waarde van mijn portefeuille wat te zien zakken. Het is natuurlijk leuker om zoals in 2016 de waarde met 27% te zien toenemen.

Maar aan de andere kant zorgde de stijging in 2016 en de toename in 2017 van nog eens 12,5% bij mij voor veel meer zorgen dan deze daling.

Een daling van zo’n 10% is helemaal niet zo erg, en beter nog, het schept eindelijk terug mooie kansen. Als ik aandelen zie zoals een X-Fab dat maar blijft dalen terwijl er fundamenteel niets wijzigt, dan kan ik daar enkel blij van worden.

Als ik zoiets zeg, dan krijg ik vaak het antwoord, ja maar er is fundamenteel toch wel iets gewijzigd. Er is toch een vertraging in de verkoop van auto’s en van chips? Is dat dan geen fundamentele wijziging?

In mijn ogen niet. Enkel voor wie te hoge verwachtingen had is dat een probleem. Ik hou er bij elk bedrijf rekening mee dat groei niet in een rechte lijn gaat, maar in een golfbeweging. En dan zijn vertragingen zoals nu ook geen probleem.

Dat wordt een heel ander verhaal als heel de markt moeilijker in te schatten wordt of wijzigt, zoals in retail. De toekomst inschatten van retailers vind ik vandaag behoorlijk moeilijk. Wie zullen de overlevers zijn in deze sector? Gewinkeld zal er altijd worden, maar het zal anders verlopen, en welke retailer biedt daar het juiste antwoord op?

Uw buikgevoel volgen op de beurs?

Eén van de eerste zaken die je een nieuwe belegger wil meegeven is dat de beurs draait op emoties.

Het manisch depressieve typetje, Mr. Market, dat Benjamin Graham daar begin vorige eeuw al voor bedacht is dan het voorbeeld bij uitstek.

Voor wie Mr. Market nog niet kent. Mr Market is de verpersoonlijking van de beurs. Mr. Market komt alle dagen langs en stelt u voor om aandelen van hem te kopen, of jij kan aandelen aan hem verkopen.

De prijzen die hij daarbij voorstelt zijn afhankelijk van zijn humeur. De meeste dagen zal hij een redelijke prijs noemen waarbij wij niet willen kopen of verkopen. Maar af en toe (of voor sommige aandelen) kan Mr. Market heel pessimistisch worden en noemt hij een belachelijk lage prijs, waartegen wij dan graag kopen, of is hij euforisch en lyrisch over de beurs en bepaalde bedrijven en noemt hij ridicuul hoge prijzen. Op dat ogenblik kunnen wij aan hem verkopen.

Graham vulde dit dan aan dat Mr. Market er is om ons te dienen, niet om ons te leiden.

Kortom je wil je handelen op de beurs niet laten drijven door emoties. Onze SMART Formula, waar we deze week weer 2 nieuwe aandelen toevoegen aan de selectie, is een systeem om met een vaste checklist en parameters emotieloos te handelen.

En uiteraard wordt ook onze Value portefeuille (kernselectie) met de nodige kalmte en koelbloedigheid benaderd. In het verleden heb ik altijd mijn buikgevoel volledig uitgesloten uit de oefening, maar daar is toch enige verandering in gekomen.

In het boek Thinking Fast and Slow beschrijft Daniel Kahneman dat wij eigenlijk over twee denkvermogens beschikken. Het Systeem 1 handelt reactief en snel en is altijd beschikbaar. Dat is het systeem dat ons aanzet tot vluchten als er bijvoorbeeld een boom omvalt. Dit systeem kan makkelijk voor de gek gehouden worden en levert vaak foute conclusies. Wie meer detail hierover wil, het boek is een echte aanrader.

Systeem 2 is ons probleemoplossend vermogen. Dit is veel trager, en verwerkt alle mogelijke beschikbare data. Het is op dit Systeem 2 dat wij als beleggers vertrouwen.

In het boek geeft Khaneman echter ook een voorbeeld van een brandweerkapitein die enkele seconden voor een huis instort zijn manschappen de opdracht geeft om het pand te verlaten.

De brandweercommandant had geen tijd om systeem 2 te laten werken, en kon onmogelijk berekend of beredeneerd hebben wanneer het huis ging instorten, en toch gaf zijn “buikgevoel” aan dat het gevaar te groot was.

In werkelijkheid had Systeem 1 wel enkele zaken heel snel verwerkt, de warmte van de vloer onder hen, de stilte in de vuurzee,… . Met andere woorden Systeem 1 had in combinatie met de ervaring van de commandant de levens van zijn manschappen gered. Is het buikgevoel dan geen uiting van je ervaring?

Afgelopen weken heb ik al enkele keren vertrouwd op mijn buikgevoel om te verkopen of nog niet aan te kopen en is het telkens goed uitgedraaid. Geluk? Of na 14 jaar als waardebelegger eindelijk genoeg ervaring om ook het buikgevoel te laten meespreken? Ik denk het eerste. Ik ga dat geluk nog wel even testen maar pas na goedkeuring van Systeem 2!

Verkopen?

Er werd afgelopen dagen al eens even flink aan de boom geschud. Mijn voorwoord van vorige week was qua timing geweldig, nu datzelfde doortrekken naar de beurs.

Bij forse dalingen krijg ik vaak veel extra vragen. Meestal zijn de mensen op zoek naar een bepaalde houvast wanneer ze moeten verkopen.

Zo bijvoorbeeld een daling bij X-Fab van 14% bovenop de al lagere koersen van de afgelopen weken. Wanneer is het dan tijd om te verkopen?

Ik krijg ook vaak de vraag of ik een vast systeem heb om aandelen te verkopen, bijvoorbeeld bij een daling van xx%.

Er zijn maar drie redenen waarom ik een aandeel verkoop, en de daling van de koers is er daar niet één van. Van mij mogen aandelen 60% dalen, dan nog zal ik er geen nacht slaap over laten.

Neem de beste belegger aller tijden, Warren Buffett, tussen 1965 en eind vorig jaar steeg de waarde van zijn holding Berkshire Hathaway met een gemiddelde van 20,9% op jaarbasis waar de S&P500 in deze periode 9,9% deed. Om het nog indrukwekkender te maken, dit is een stijging van 2.404.748% ten opzichte van een stijging van de S&P500 van 15.508%.

Maar in deze periode daalde de portefeuille van Buffett soms aanzienlijk. Zo waren er 4 periodes waarbij de portefeuille meer dan 37% zakte. De zwaarste was een daling van 59%!

Ook Monish Pabrai, een succesvolle kopieerder van de strategie van Buffett heeft op een recente presentatie voor Boston College meegegeven dat tijdens de crisis zijn portefeuille 70% zakte!

Zo’n forse daling heb ik zelf tot op heden nog niet meegemaakt, de holdings zitten daar voor iets tussen. Al zou ik zo’n daling ook best kunnen verdragen. Zolang je uw aandelen in portefeuille niet als producten ziet, maar stukjes van bedrijven, dan krijg je een andere kijk op het geheel.

Dankzij die visie is het makkelijk om de beurskoersen te negeren en te focussen op wat er echt toe doet.

Let op, als een aandeel fors daalt, dan steek ik uiteraard mijn hoofd niet in het zand. Bij een daling van 20% maak ik altijd mijn huiswerk opnieuw en ga ik vooral op zoek naar redenen om een aandeel niet te houden en naar tegengestelde meningen.

Er zijn eigenlijk maar drie redenen om een aandeel te verkopen:

  1. De visie op het bedrijf, sector of het management is veranderd. Dit kan zijn door nieuwe informatie die ik leer kennen, of dat ik ontdek dat ik een fout heb gemaakt. Vandaar ook het opnieuw maken van mijn huiswerk bij een daling van 20%
  2. Het aandeel is te duur geworden.
  3. Ik heb een interessantere opportuniteit op het oog en wissel het aandeel daarvoor in.

Als aan deze drie niet wordt voldaan, dan denk ik eerder aan kopen dan verkopen.

Een vierde reden zou natuurlijk kunnen zijn dat je geld nodig hebt en dat je dan je minst kansrijke aandeel verkoopt, al kan je dat ook onder punt 3 plaatsen.

Bij de kernselectie van SMART Capital komt het er eigenlijk op neer dat u in mij als belegger uw vertrouwen stelt. U vertrouwt erop dat ik mijn huiswerk grondig maak en belangrijker nog, dat wanneer ik fouten maak, ik dit ook snel genoeg durf toegeven om de verliezen te beperken.

Steeds vaker krijg ik mails van klanten die melden me 100% te volgen in de kernselectie en de holdings, die zelfs onze eigen SMART Formula niet meer bekijken. Dan voel ik me vereerd, maar ook erg verantwoordelijk voor hun portefeuille.

Als u liever werkt met een vast systeem, dan is de SMART Formula meer iets voor u. Hierbij worden aandelen geselecteerd op vaste parameters. Daalt een aandeel 20% dan gaat deze er uit. Hier handel je emotieloos. Dit is niet vertrouwen hebben in een persoon, maar wel in de vele studies die aantonen dat beleggen in goedkope, kwalitatieve aandelen met een positief momentum de markt verslaat.

Er is niet één weg naar Rome, kies de weg die het beste bij u past!

Angst op de beurs en hoe er mee omgaan

Na deze lange periode waarin de beurzen het goed deden (hoewel in Europa we al sinds 2016 surplace maken) schrikken veel nieuwere beleggers van de dalingen die we afgelopen weken te zien kregen.

Zelfs beleggers met 7 jaar ervaring op de teller hebben dit eigenlijk niet echt meer meegemaakt. En als het even lager ging, dan steeg de beurs de maanden daarna terug vrolijk verder.

Kortom er zitten momenteel heel veel nieuwe beleggers, als je ze nog nieuw kan noemen met meer dan 5 jaar ervaring, die eigenlijk nog nooit de emoties van een forse correctie of crash hebben moeten ondergaan.

Ik kan me dan ook goed voorstellen dat zij bij het zien van de recente dalingen angstig worden en zich allerlei vragen beginnen stellen:

  • Ga ik al mijn geld verliezen?
  • Heb ik fouten gemaakt?
  • Ga ik mezelf financieel niet in de problemen brengen als ik blijf vasthouden aan dat of dat aandeel?
  • Ga ik niet voor gek te staan als anderen horen waarin ik heb belegd?
  • Begin je jezelf meer en meer te vergelijken met anderen?

Het is perfect normaal dat je jezelf deze vragen stelt. Elke belegger heeft angst, ik ook nog steeds.

Het is hoe we met deze angst omgaan dat belangrijk is. We kunnen deze angst aanvaarden of ons laten meeslepen in een emotionele rollercoaster. We kunnen ook doen alsof deze angst niet bestaat. We kunnen er aan toegeven of we kunnen deze recht in de ogen kijken (fight of flight).

Iedereen zal op zijn/haar manier hierop reageren.

Charlie Munger, de partner van Warren Buffett zei ooit:

“ Al wat ik wil weten is waar ik ga sterven, dan ga ik er gewoon nooit naar toe”.

Angst hebben is goed. Angst is wat ons in leven houdt. Met iemand die geen angst kent loopt het vroeg of laat slecht af. Angst hebben en toch actie nemen, dat is wat we dapperheid noemen.

Angst is nochtans niet onze grootste vijand op de beurs. Niet beleggen, ons huiswerk niet maken of opgeven, dat brengt ons veel meer financiële schade toe.

Dapper zijn op de beurs wil natuurlijk niet zeggen om er maar op los te beginnen speculeren met allerlei hefboomproducten. Of geld te gaan lenen om te beleggen.

Dapper zijn op de beurs is over uw angst stappen en verstandig te beleggen. Dapper zijn op de beurs is aandelen kopen die niemand anders lijkt te willen, maar waarvan jij weet (door studie) dat ze veel meer waard zijn dan de huidige beurskoers.

Angst hebben op de beurs is dan ook een goede zaak. Wees angstig, zodat je altijd je huiswerk goed maakt, maar laat je niet verleiden tot emotionele handelingen of laat je niet verlammen.

Vechten tegen jezelf op de beurs, en hoe ik win van mezelf

De resultaten van beleggingen worden afgemeten tegenover anderen, indexen,… En zoals ik enkele weken geleden ook al schreef, doe ik het ook, gewoon omdat dat de enige manier is om op een eerlijke manier vergelijkingen te maken voor de lezers van SMART Capital.

En ik moet toegeven dat ik het daarmee soms wel moeilijk heb. Jaren zoals 2015, 2016 zijn daarbij makkelijk als je je belangrijkste referentie index (Eurostoxx 600) met respectievelijk 9,14%, 21,13% en 5,1% verslaat, zelfs als je in dat laatste jaar de S&P500 het beter ziet doen, dan kan je makkelijk terugblikken op de voorgaande jaren waarbij deze het veel slechter deed.

Maar een jaar zoals dit jaar waarbij ik constant aankijk tegen een licht negatief rendement (-1,6%) en het resultaat minder is dan Eurostoxx 600 (-0,22%) en S&P500 (+5,83%), betrap ik me er soms op dat dit toch een invloed heeft op mijn denkwijze over sommige aandelen, en moet ik daar bewust tegenin gaan.

Rationeel en uit ervaring weet ik natuurlijk wel dat het niet mogelijk is om elk jaar de indexen te kloppen, en eerlijk gezegd is dat ook niet echt mijn doel. Mijn doel is om elke 4 tot 7 jaar mijn geld te verdubbelen, waar ik met een verdubbeling ten opzichte van mei 2013 ofwel 5 jaar nu goed op schema zit.

Het op die manier bekijken is voor mij persoonlijk veel beter dan het te bekijken alsof ik jaarlijks tussen de 10% en 18% rendement moet halen. Nochtans is dat net hetzelfde, maar het geeft meer mentale rust. Mijn advies is om dat ook zo te doen.

Want uiteindelijk voer je als belegger geen strijd tegen andere beleggers of de indexen. Je voert een strijd tegen jezelf. Je zet een doel en je gaat voor dat doel.

De strijd is dan ook een psychologische strijd om te blijven vertrouwen op je kunde en je werkwijze, zelfs al is het resultaat op korte termijn niet wat je had gewild.

Slechte aandelen bestaan niet

Ook deze week waren de sterke emoties op de beurs weer volop zichtbaar.

Vorige week ging zelfs het immens populaire Facebook fors onderuit omdat het aantal gebruikers lager was dan verwacht.

De cijfers waren nochtans nog steeds fenomenaal te noemen. Facebook is nog steeds een fantastisch bedrijf, tenminste toch zeker cijfermatig, of het ethisch ook een geweldig bedrijf is, daar ben ik persoonlijk niet van overtuigd.

Als waardebelegger ben ik steeds heel gefocust op het bedrijf, of misschien is het omdat ik voordat ik een beursbrief schreef een ondernemer was. Misschien ben ik net daardoor ook een waardebelegger geworden,…

Welke van de twee het ook is, door steeds erg te focussen op het bedrijf verlies ik soms wel eens uit het oog dat het grootste deel van de beursparticipanten dit helemaal zo niet zien.

Zij zien aandelen als producten om in te handelen. Laag kopen en hoog verkopen is dan de boodschap. Het onderliggende bedrijf en de cijfers zien zij dan meer iets als wat de prijs van het aandeel bepaalt. Een beetje zoals de olievoorraden de olieprijs bepalen of de stand van het water van de rivieren de tarieven bepaalt van de binnenscheepvaart.

Dat er meer olie verbruikt wordt speelt een secundaire rol, net als bij de binnenscheepvaart het aantal transporten ook op de tweede plaats komt na de stand van de rivieren.

Een aandeel is geen handelsproduct (voor mij)

Mij lukt dat dus niet. Ik kan een aandeel niet als een handelsproduct zien. Ik moet steeds de bedrijven kennen, wie bestuurt ze, hun producten, hun markt, groeipotentieel,… .

Het eerste dat ik steeds probeer te doen, om mijn werklading te verlichten is te proberen te bepalen of een bedrijf een goed of een slecht bedrijf is.

Ik probeer namelijk te vermijden om in slechte of minder goede bedrijven te beleggen. Want op korte termijn mag de beurskoers dan wel bepaald worden door emoties en nieuwsberichten, op lange termijn onderscheiden de goede bedrijven zich en volgt de beurskoers automatisch.

Maar toch krijgen de zogenaamde mindere bedrijven soms wel aandacht van mij. Er zijn namelijk wel goede en slechte bedrijven, maar er zijn geen goede of slechte aandelen.

Goed bedrijf, slecht aandeel?

Van een goed bedrijf kunnen de aandelen helemaal niet interessant zijn als de aandelenkoers slecht is (lees veel te duur). En andersom kan een slecht bedrijf wel interessant zijn om te kopen als de aandelenkoers goed is (lees heel goedkoop).

Een voorbeeld zijn wat Benjamin Graham de net-nets noemde. Net-nets zijn aandelen die goedkoper noteren dan de waarde van hun vlottende activa (cash + andere liquide middelen + aangepaste inventaris + aangepaste openstaande klanten) waar alle schulden van zijn afgetrokken. Met andere woorden gebouwen en andere vaste activa krijg je er “gratis” bij.

Indien zo’n bedrijf morgen zou geliquideerd worden, verdien je er een aardig centje aan. Mogelijks een slecht bedrijf, maar potentieel een leuke opportuniteit met een beperkt neerwaarts risico.

Aan de andere kant van het spectrum staat bijvoorbeeld Amazon. Een mooi bedrijf, waarvan AWS (de cloudcomputing tak) alleen al zorgt voor fenomenale cijfers. Maar is het aan de huidige beurskoers en koerswinstverhouding van 228 ook een beleggingsopportuniteit?

Risico's kennen

Als u op lange termijn een succesvol belegger wil zijn, dan is het vaak belangrijker om uw risico goed in te schatten en te proberen te beperken, dan te mikken op uitzonderlijke koersexplosies, waarbij de risico’s navenant zijn.

Vandaar ook Buffett’s gouden regels

  1. Verlies geen geld en
  2. Vergeet regel 1 niet.

Je hebt goede en slechte bedrijven maar dat maakt geen goede of slechte aandelen. Wel zijn er goede en slechte aandelenkoersen.

Hysterie of terechte paniek na de recente overname van Amazon?

Amazon maakte vorige week donderdag bekend dat ze de onlineapotheek PillPack kochten, en dit voor $1 miljard.

Vorig jaar in juli was het al duidelijk dat Amazon de markt van de voorgeschreven geneesmiddelen wilde betreden. In onze SMART Formula werd toen CVS Health opgenomen en deze waarschuwing stond er ook duidelijk in vermeld.

Het is ook om die reden, of tenminste, dat was toch de enige verklaring die ik kon vinden, dat de koers van CVS daalde.

Nochtans wordt in Amerika nog steeds 90% van alle voorschriften afgehandeld aan een fysieke toonbank.

Eén van de meest gehoorde argumentaties pro CVS of haar collega's Walgreens Boots en Rite Aid is dat de markt van geneesmiddelen op voorschrift een zeer ondoorzichtige markt is die afhangt van reglementering, contracten en afspraken met dokters, verzekeringen,… .

Nu heb ik in mijn titel uiteraard ook wat overdreven. Als een aandeel zoals CVS op één dag 8% lager gaat lijkt dat een enorme paniekreactie, maar uiteindelijk op jaarbasis bedraagt de daling maar zo’n 20%.

Met enige zekerheid kan je zeggen dat een daling van 8% op één dag overdreven is op een bericht van een overname van een concurrent. Uiteindelijk bestond PillPack al, en net zoals we zien bij Whole Foods kan Amazon de business niet op één dag veranderen. En aan een koerswinstverhouding van nog geen 10 kunnen we ook niet zeggen dat er een overwaardering van CVS mee gemoeid was.

Maar is een daling van 20% op een jaar tijd ook onterecht gezien de reputatie van Amazon?

De vraag die beleggers in Amerikaanse apothekers zich vandaag moeten stellen is hoe sterk Amazon die markt kan veranderen, en hoe snel ze dit gaan kunnen.

Doemberichten over de ondergang van de apotheek vind ik flink overroepen. Maar dat wil ook niet zeggen dat ik vandaag er in zou investeren.

Amazon is gestart als een online boekenwinkel en heeft daar de markt flink door elkaar geschud. Uiteindelijk zijn niet alle fysieke boekenwinkels verdwenen, maar het landschap zal nooit meer hetzelfde zijn. En ook dat ging niet op 1 dag tijd.

Ondertussen is Amazon ook een ander bedrijf geworden. Ze kunnen werken met lage marges, hebben geen zware fysieke infrastructuur zoals de gewone apothekers en hebben het voordeel van technologische netwerk effecten. Om nog maar te zwijgen van de enorme hoeveelheden data van hun klanten waarover ze beschikken.

Jeff Bezos is ook een man met een plan en een lange termijnvisie. Hij doet een zet zoals deze niet zomaar. We mogen ook niet vergeten dat hij (met Amazon) een samenwerking is aangegaan met Berkshire Hathaway en JP Morgan om een onafhankelijk gezondheidszorg bedrijf op te richten voor hun personeel.

Weer een boeiend verhaal om te volgen op de beurs, maar ik doe het (voorlopig?) wel vanop de zijlijn.

Rustig aan op de beurs en je bereikt je doel sneller

Een Belg heeft een baksteen in zijn maag. Tenminste zo luidt het spreekwoord.

En hoewel vandaag de rendementen op vastgoed vaak bedroevend laag zijn, verkiest de meerderheid van de Belgen nog steeds vastgoed (een eigen huis, een appartement om te verhuren,…) boven beleggen op de beurs.

Nu ben ik zelf ook een voorstander van vastgoed als belegging. Maar vandaag een nieuwe opbrengsteigendom kopen, vind ik niet echt meer aan de orde. De verhouding risico ten opzichte van rendement is vandaag niet optimaal. Of anders, de vastgoedprijzen zijn te hoog ten opzichte van de potentiële huurgelden. De discussie of vastgoed dan te duur is of de huurgelden te laag, die laat ik aan een ander over.

Enkel in retail en logistiek vastgoed kan je nog wel een mooi rendement halen, maar dat is vaak niet voor gewone beleggers weggelegd. Daarom doen wij dit via de beurs.

Maar waarom houden zoveel mensen toch vast aan het vastgoed?

De reden is eigenlijk simpel. Zelf hebben ze er meestal nog nooit geld aan verloren, en ook in hun omgeving zien ze misschien wel lage rendementen, maar verlies en horror scenario’s alla Dexia, Fortis, Lenard & Hauspie of Imtech kennen ze wel op de beurs, via het nieuws, maar kennen ze niet in vastgoed.

Eerder haalde ik al aan dat de langetermijnvisie bij vastgoed daar zeker voor iets tussen zit. Maar eigenlijk is nog een heel simpele verklaring waarom mensen vaak geld verdienen met vastgoed, maar op de beurs net geld verliezen.

Ze spenderen maanden naar het zoeken van een huis/opbrengsteigendom, maar slechts enkele minuten naar een belegging op de beurs.

En dat doe ik nu net niet. Een belegging wil je niet overhaasten.

 

PS: Benieuwd naar welke aandelen ik in portefeuille heb? De abonnees van SMART Capital kennen ze allemaal.

Niet alles is wat het lijkt. Is vergelijken met een index nuttig?

In de beleggingssector vergelijken we steeds onze rendementen met één of andere relevante index.

Het waarom daarvan heb ik eigenlijk nooit echt begrepen. Is het niet belangrijker om jezelf een doel te stellen en dit dan ook te halen?

Zo is mijn doel om mijn geld elke 5 jaar te verdubbelen, wat neerkomt op een jaarlijks rendement van 14,4%. Mijn absoluut minimum is elke 7 jaar verdubbelen, ofwel een 10% rendement. Lukt dat niet, dan kan ik mijn geld beter gewoon spreiden over holdings en iets anders gaan doen.

Waarom dan toch vergelijken met de indexen. Simpel omdat iedereen het doet en dit aan jullie als lezers een houvast geeft.

Maar zo’n index kan wel zaken verbergen. Zo passeerde deze week volgende afbeelding op mijn Twitter tijdlijn.

vergelijken met een index

De gele lijn is de evolutie van de S&P500 tussen 25 april en 3 mei. De roze lijn is Amazon, de blauwe Apple.

Apple en Amazon zijn samen goed voor 6,87% van de S&P500, met andere woorden zwaargewichten die de hele index kunnen verkleuren met hun prestaties.

Wat is dan de boodschap van deze grafiek?

Terwijl twee van de grootste bedrijven ter wereld 7,8% en 8,8% stegen, bleef de S&P500 eerder ter plaatse trappelen.

Dat wil dan ook zeggen dat het gros van de aandelen eronder in deze periode gedaald zijn, maar aan de index zien we dat niet.

Zeker op korte termijn kan het verschil in prestaties tussen een portefeuille en de indexen dan ook flink oplopen. Hier steeds mee vergelijken helpt dan ook niet om de langetermijnvisie te handhaven en uw doelstellingen te behalen.

Hoewel ik het rendement van mijn portefeuille wel vergelijk met de indexen, is het belangrijk dat u weet dat ik dit enkel doe om zo een eerlijke vergelijkingsbasis te creëren.

Voor mezelf gebruik ik mijn lange termijn doelen. Dat is de maatstaf waartegen ik mijn prestaties afreken, en ik hoop dat jullie hetzelfde doen voor jezelf, zodat je niet in de val trapt om rendementen op korte termijn te willen evenaren, want op lange termijn is dat een garantie op falen.