Blijft er geld op tafel liggen?

Afgelopen weken kregen we weer een aantal mooie staaltjes van emoties op de beurs gepresenteerd.

Bekaert dook vrijdag na een winstwaarschuwing 25% lager en zakte van €27,5 naar €20,5 en noteerde daardoor zelfs even onder haar tastbare boekwaarde van €21,4. Duidelijk een overdreven reactie, zelfs als we rekening houden met de stevige schuldgraad.

Diezelfde dag dook het Nederlandse Wessanen ook 26,5% lager na de presentatie van haar halfjaarcijfers. Hier lijkt het echter minder om een overdreven reactie te gaan. Bij dit aandeel lijkt het er meer op dat het even terug met de voeten op de aarde komen is nadat de koers de afgelopen vijf jaar sneller is gestegen dan de winst.

Nog een recent voorbeeld, maar waar de koers al de kans kreeg om te herstellen is Greenyard. In een fabriek in Hongarije werd de listeria bacterie gevonden, dezelfde soort waaraan 9 mensen stierven, al is er geen direct verband aangetoond.

De reactie van de markt hierop was ook hevig, het aandeel dook van €12,5 naar €7,5, een daling van 40%.

Toen de kosten van de terugroepactie van de diepvriesgroenten bekend werden gemaakt, namelijk zo’n €30 miljoen leek het er zeker op dat de marktreactie fel overdreven was. Tenminste als je het enkel financieel bekijkt. En de reactie bleef dan ook niet uit, de koers steeg en stond voor het weekend op €10,14, ofwel terug 35% hoger.

Zijn zulke reacties enigszins voorspelbaar?

Eigenlijk zijn zulke reacties best voorspelbaar.

Laat ik dan ook geld op tafel liggen door nu niet in Bekaert, of in andere aandelen die zo’n pandoering krijgen te stappen? Absoluut, elke dag.

Vind ik het erg? Absoluut niet.

Ik laat namelijk ook alle problemen op tafel liggen. Naast tientallen tot honderden voorbeelden van aandelen die snel van zo’n klap herstellen, zijn er ook honderden voorbeelden van aandelen die deze nooit meer te boven komen.

Om even terug Greenyard als voorbeeld te nemen. De kostprijs van €30 miljoen voor de terugroepactie is binnen de perken. Dit zal het resultaat voor dit jaar wel in het rood duwen, maar op lange termijn is dit geen dealbreaker.

Nog niet te lang geleden heb ik Greenyard bekeken en ben ik afgehaakt op de hoge schuldgraad en lage marges, maar dat terzijde.

Wat ik onlangs geleerd heb van iemand die zijn hele carrière in de voedingssector heeft gewerkt, is dat de kostprijs aan imagoschade en vertrouwen bij voedingsbedrijven vaak de kost van de terugroepactie vele malen overstijgt.

En ik vrees ook dat dit bij Greenyard het geval gaat zijn. Er zijn doden gevallen, al dan niet rechtstreeks aan Greenyard verbonden, voor de perceptie speelt dit geen rol. Daarnaast was het ook een terugroepactie in verschillende landen, geen geïsoleerd geval zoals bij de fipronil terugroeping van Lotus Bakeries.

Ik zie dit dan ook niet als een belegging voor de lange termijn.

Berekende gokjes maken kan lucratief zijn

Op korte termijn winsten maken door berekende gokjes zoals deze te plaatsen kan heel lucratief zijn. En als u dat wil doen, dan bent u waarschijnlijk ook dagdagelijks met de beurs bezig en heeft u mijn advies daarin niet nodig.

Het is ook niet de manier waarop ik werk. Ik zoek aandelen voor de lange termijn. Rustig beleggen, dat slaapt beter en is ook heel lucratief.

Berekende gokjes maak ik ook op de iets langere termijn met penny stocks. Ik hou daarbij steeds volgende uitspraak van Benjamin Graham voor ogen:

“Op de korte termijn is de beurs een gokmachine, op lange termijn een weegschaal” Benjamin Graham

Kalmte kan u redden, hou uw emoties onder controle

Warren Buffett schreef het al in het voorwoord van de Intelligente Belegger van Benjamin Graham:

“To invest successfully does not require a stratospheric IQ, unusual business insights, or inside information. What’s needed is a sound intellectual framework for making decisions and the ability to keep emotions from corroding that framework”.

Brut vertaald, succesvol beleggen hangt niet af van een zeer hoog IQ, ongewone bedrijfskunde of illegale inside informatie. Wat nodig is, is gezond boerenverstand en een mentaal kader om beslissingen te nemen en het talent om uw emoties dat mentaal kader niet onderuit te laten halen.

Hoe langer ik actief ben op de beurs, hoe meer dat ik ook besef dat deze uitspraak perfect uitdrukt wat het verschil maakt tussen een goede en een slechte belegger.

Als je een normale gezonde dosis verstand hebt, dan kan je perfect alle technieken leren die nodig zijn om een bedrijf te waarderen.

Ook inschattingen maken van de sector, markt, producten, concurrentie vraagt boerenverstand en geen uitzonderlijke gave.

Als u bovenstaande goed toepast, dan hebt u al een hele streep voor op een grote massa die actief is op de beurs. Spijtig genoeg wordt er nog steeds massaal gekocht en verkocht op basis van hype, omdat de koers beweegt, of gewoon omdat anderen het doen.

Als u uw gezond verstand gebruikt en een brute waarde op een bedrijf kan kleven, dan kan dat van u een degelijke belegger maken.

Wat de goede van de degelijke belegger onderscheidt

Wat het verschil zal maken tussen deze groep en sommigen zal verheffen tot uitzonderlijke beleggers, is niet zozeer de extra technieken op gebied van waarderen. Dat is allemaal te leren en maakt slechts een klein verschil. Wat wel het verschil maakt is of de belegger zijn emoties onder controle kan houden.

Ik weet niet waarom, maar ik ben blijkbaar gezegend met een uitzonderlijke kalmte als het op beleggingsgebied aankomt. Ik word niet nerveus van anderen die winst maken en ik kan perfect winsten laten oplopen en ook forse dalingen in de koers verdragen.

Uiteraard ben ik in het verleden ook al wel in psychologische vallen getrapt waar we als belegger allemaal mee te maken krijgen. Het is niet voor niets dat de cursus Waardebeleggen van A tot Z in de eerste twee hoofdstukken focust op emoties en deze psychologische valkuilen.

Maar voor één of andere reden heb ik, in tegenstelling tot de meeste andere beleggers, geen moeite om mijn kalmte te bewaren op de beurs en alles vanuit een rationeel oogpunt te bekijken.

Ik besef ten zeerste dat dit hetgene is dat van mij een goede belegger maakt en hoeveel geluk ik hiermee heb.

Vast Systeem

Hebt u deze kalmte niet? Spelen uw emoties u soms parten? Of weet u het eigenlijk niet? Dan is het goed om een vast systeem te hebben. Leg uzelf een aantal regels op waar u niet van mag afwijken.

Indien u een manisch depressief persoon bent zoals het figuur Mr Market dat Benjamin Graham beschreef om de beurs te verpersoonlijken, dan zullen deze regels misschien ook niet voldoende soelaas brengen.

Bent u echter zoals de meeste mensen, dan kunnen enkele vaste regels genoeg zijn om uw emoties beter te controleren. Uw rendement en vermogen zullen u dankbaar zijn.

Uiteraard is het best dat iedereen zijn eigen regels bepaalt, maar hieronder zijn enkele voorbeelden van zo’n regels:

  • Ik koop nooit direct na een tip (van iemand die ik vertrouw), of zelfs een eigen analyse. Ik leg het 3 dagen weg en bekijk alles opnieuw.
  • Ik koop niet ineens de volledige positie die ik wil innemen. Ik koop nu de eerste helft, en binnen een maand de tweede helft (of in meerdere delen)
  • Bij een verlies van xx% verkoop ik mijn positie. Ik maak mijn huiswerk opnieuw en zelfs indien ik terug wil instappen, wacht ik minimaal 1 maand.
  • Ik vergeet mijn aankoopkoers. Elk kwartaal zet ik mijn fictieve aankoopkoers (waartegen het xx% verlies wordt gemeten) op deze van de eerste dag van het nieuwe kwartaal, enkel als de aankoopkoers, of de koers van een eerder kwartaal hoger is, behoud ik deze.
  • Bij een stijging van 50% neem ik wat winst van de tafel, ik verkoop 20% tot 25%.
  • Bij een verdubbeling verkoop ik opnieuw 25% tot 30%.

Hopelijk geven bovenstaande voorbeelden u een idee om zelf enkele regels op te stellen.

Zoals ik eerder al schreef heb ik het geluk heel goed met oplopende winsten en koersdalingen te kunnen omgaan. Hiervoor moet ik mezelf geen regels opleggen.

Wat ik zelf wel toepas is niet overhaast kopen. Soms word je te enthousiast na een analyse en is wat extra tijd inlassen zinvol.

Indien u nog geen systeem hebt om uw emoties onder controle te houden, dan hoop ik u hiermee een houvast te geven om er één op te bouwen. Hebt u wel een systeem, dan mag u dit altijd delen hieronder!

Waar begin ik te zoeken naar aandelen?

Nu de beurzen er weer veel sterke jaren hebben opzitten en het al lang geleden is dat er nog eens een serieuze correctie was, merk je dat er een nieuw publiek naar de beurs komt.

Op zoek naar rendement kan je niet rond aandelen heen, en dat lijken steeds meer mensen te beseffen.

Net als voorheen merk je dat er enkelingen zijn die van deze situatie gebruik maken om mensen heel wat geld afhandig te maken. Piramidespelen zijn weer veel talrijker en ook de cryptohype is een speeltuin voor zulke types.

Wie wel de juiste weg inslaat en terecht komt bij zelf beleggen in individuele aandelen zit vaak met de vraag: Waar begin ik te zoeken naar aandelen, of nog beter waar begin ik te zoeken naar de “juiste” aandelen? Waarbij juist synoniem is voor kwalitatief en goedkoop genoeg.

Aan Warren Buffett werd ook ooit de vraag gesteld hoe iemand moest beginnen te zoeken naar ondergewaardeerde aandelen. Zijn antwoord was eerder ontnuchterend: “Begin bij A”.

Hij gaf als raad gewoon de aandelen op de beurs te nemen en te beginnen bij de letter A en zo je weg naar beneden af te werken.

De kennis die je daarmee opdoet is van onschatbare waarde, aldus Buffett.

Nu moeten we dit ook in het juiste perspectief plaatsen. Dit antwoord komt uit de tijd dat er nog geen internet was. Kranten, nieuwsbladen en gespecialiseerde vakbladen waren de belangrijkste bron van informatie.

Jaarverslagen moesten besteld worden bij het bedrijf zelf en werden dan per post geleverd.

Hoewel ik zeker de voordelen zie van de onthaasting die hiermee komt, ben ik toch blij in deze tijd te leven waar ik met het drukken op enkele toetsen van mijn keyboard al heel veel informatie kan krijgen.

Mijn “nee”-stapel van bedrijven wordt hiermee veel sneller gevuld dan Buffett ooit kon.

Buffett heeft twee stapels, een JA-stapel van bedrijven die het waard zijn om te bekijken en een NEE-stapel waar alle bedrijven die niet goed genoeg waren, of te moeilijk op belanden.

Hoe ik begin te zoeken naar aandelen

Ook ik krijg de vraag vandaag vaker als vroeger, vandaar dat ik jullie even een inkijk wil geven in wat ik achter de schermen eigenlijk doe. Want raar maar waar, hoe minder aandelen ik voorstel in de nieuwsbrief, hoe meer werk ik eigenlijk heb, en hoe groter de meerwaarde van SMART Capital.

Ik weiger aandelen te selecteren, gewoon om de lezers “zoet” te houden. Ik stel enkel aandelen voor die ik zelf ook koop.

Hoewel ik in oktober nog dacht 1 of 2 aandelen te vinden tegen het jaareinde om bij onze 4 koopwaardige aandelen te voegen, vrees ik dat dit niet meer zal lukken, nochtans werd mijn Nee-Stapel weer een heel pak groter. Ik heb zelfs een nieuwe stapel, de Te Duur stapel of ook wel de Misschien Ooit stapel.

In de eerste plaats start mijn zoektocht naar aandelen door heel veel te lezen. Het is via het lezen van kranten, nieuwsbladen, sector magazines,… dat vaak de beste ideeën boven komen. Vandaag komen deze spijtig genoeg allemaal op de Te Duur stapel terecht.

Daarnaast heb ik een lijst van hoog kwalitatieve aandelen die ik altijd opvolg en waar ik een ruwe indicatie van de waarde heb. Zakken deze er onder, dan neem ik ze nog eens onder de loep. Dit jaar is er nog geen enkele onder gezakt.

Verder kijk ik naar Net-Nets. Dit zijn aandelen die Benjamin Graham vroeger graag selecteerde. Dit zijn aandelen die aan minder noteren dan de waarde van de courante activa min alle schulden. De rest krijg je er dan gratis bij. Vandaag niet te vinden in regio’s die politiek stabiel genoeg zijn.

Ik kijk ook naar smallcaps en microcaps als de liquiditeit hoog genoeg is. Hier vinden we soms aandelen die nauwelijks opgevolgd worden en daardoor verkeerd geprijsd zijn.

Ik kijk naar centjesaandelen, het resultaat daarvan werd vorige week gepubliceerd in het SMART Pennies Rapport.

Ook de SMART Formula is voor mij begonnen als jachtgebied naar aandelen.

Aandelen die onder hun boekwaarde noteren krijgen extra aandacht, net als aandelen met een lage EV/EBIT verhouding. Ik verkies deze boven koerswinst omdat deze rekening houdt met het operationele en niet met eventuele financiële- of andere winsten.

Ook bedrijven met een hoge vrije cashflow in verhouding tot de koers worden bekeken.

Van al deze manieren heb ik tot op vandaag nog geen nieuwe aandelen gevonden die qua risico rendementsverhouding voldoen aan mijn eisen.

Niet voor niets is onze slogan “grote winsten zonder grote risico’s”. En aan de huidige prijzen klopt die verhouding vaak niet meer.

Daarom ben ik nu aangewezen op wat voor mij vaak de laatste manier is om goedkope aandelen te vinden. Het kijken naar aandelen die tegen de laagste koers van de afgelopen 52 weken noteren.

Kies je niche bij beleggen en wacht de laagste koersen af

 

“De manier om te winnen is om te werken, werken, werken, werken en hopen op enkele inzichten”

Warren Buffett vergelijkt beleggen graag met sporten. Een van de bekendere metaforen die hij gebruikt komt uit het baseball.

Volgens Buffett hebben beleggers een enorm voordeel. In tegenstelling tot baseball spelers die maar 3 strikes hebben en dan uit het spel liggen, hebben beleggers de kans om tientallen of zelfs honderden pitches (worpen met de bal) aan zich voorbij te laten gaan, tot net die ene pitch, ook wel “fat pitch” genoemd passeert en ze zo hard kunnen slagen als ze kunnen.

Nu ken ik bitter weinig van baseball, maar het idee dat je inderdaad eindeloos kan wachten tot de bal perfect in het midden van je slagveld komt is duidelijk genoeg. Dat is de manier om homeruns te slaan.

Deze zeer bekende metafoor is in mijn ogen nog steeds één van de belangrijkste concepten in het beleggen. “Er worden geen strikes geroepen op de beurs”. Spijtig genoeg wordt het veel te weinig in de praktijk toegepast. Beleggers, en vooral professionele beleggers zijn er als de dood voor om “achter” te raken op de beurs. En voor een deel is het dit gedrag dat zorgt voor de inefficiënties op de beurs.

Dit is wat Warren Buffett vertelde in een interview in 2011:

“Als je kijkt naar een gemiddeld aandeel op de beurs van New York dan zal zijn hoogste prijs over de laatste 12 maanden misschien wel 150% zijn van de laagste prijs. Ze stuiteren overal heen. Al wat je moet doen is wachten tot er iets heel aantrekkelijk is wat je goed begrijpt.
Al de rest mag je vergeten. Dat is een geweldig spel om te spelen. Er bestaat bijna niets anders waar de spelregels zo in je voordeel zijn dan op de beurs.
Maar wat er gebeurt, is dat mensen beginnen luisteren naar iedereen op televisie of in de krant, en ze nemen wat een fundamenteel voordeel is en ze maken er een nadeel van. Er is geen makkelijker spel dan aandelen. Je moet je ervan verzekeren dat je het niet te vaak speelt.”


Warren Buffett

Dit idee is evident voor veel waardebeleggers, maar ik vind het wel nuttig om het altijd in gedachten te houden. Deze filosofie is ook geweldig verwoord door Charlie Munger in zijn bekende speech uit 1994 “The art of Stock picking

Hierin beschrijft hij de beurs als een systeem dat grotendeels efficiënt is, maar niet helemaal. Deze kan verslagen worden, maar de sleutel (loper) tot succes is wachten op de “verkeerd geprijsde gok”. En de eerste stap is beleggen in bedrijven die je begrijpt.

Kies je zone

Munger omschrijft het Circle of Competence concept door het voordeel dat iemand kan genereren te vergelijken met een hardwerkend persoon die de beste loodgieter wil worden in Bemidji (een klein dorp in Minnesota van 13.000 mensen).

“Dit is een heel krachtig idee. Elke persoon kan een cirkel van kunde hebben. En het zal zeer moeilijk zijn om deze cirkel groter te doen worden. Als ik mijn boterham zou moeten verdienen als muzikant, ik kan zelfs niet denken aan een niveau laag genoeg om te omschrijven waar ik zou worden geklasseerd als muziek de standaard was waarmee beschaving werd gemeten.

Je moet dus uitzoeken wat je eigen vaardigheden zijn. Als je spelletjes speelt waar anderen de vaardigheden hebben en jij niet, dan zal je verliezen. En dat is zo dicht mogelijk bij zekerheid dat je kan komen van eender welke voorspelling die je maakt. Je moet uitzoeken waar je een voordeel hebt. En je moet spelen binnen je eigen cirkel van kunde.

Als je de beste tennisser ter wereld wil zijn, zal je dit proberen en snel merken dat het hopeloos is, anderen zullen je in een sneltempo voorbijsteken. Maar als je de beste loodgieter wil worden in Bemidji, dan is dat waarschijnlijk haalbaar voor tweederde van jullie. Het vraagt wilskracht. Het vraagt intelligentie. Maar na een tijd zal je alles kennen over loodgieterij in Bemidji en zal je de kunst beheersen. Dat is een haalbaar doel, indien je genoeg discipline hebt. En mensen die nooit een schaaktoernooi kunnen winnen of op center court staan in Roland Garros kunnen het toch heel goed doen in het leven door traag hun cirkel van kunde te ontwikkelen, welke deels komt van waar ze mee geboren zijn en deels door studie en ervaring.

Sommige voordelen kunnen worden vergaard. En het spel van het leven is tot op een zekere hoogte voor de meeste van ons zoiets als het proberen van de beste loodgieter te zijn in Bemidji. Zeer weinigen van ons zijn uitverkoren om schaaktoernooien op wereldniveau te winnen.”

Het goede nieuws is dat de aandelenmarkt vol zit met kansen (zo’n 10.000 in Europa) en de meeste mensen kunnen, als ze de wilskracht en de werkethiek hebben, een voordeel creëren in een klein hoekje van deze markt, niet zo geheel anders dan wat de beste loodgieter in een klein dorpje heeft.

Kansen alom
(Zoals aangetoond door de hoogste en laagste jaarkoersen)

Niet alleen Buffett had commentaar op de hoogste koers van de afgelopen 52 weken en dat deze 50% hoger is dan de laagste koers van dezelfde 52 weken. Ook Joel Greenblatt gebruikte dit argument wanneer hij les gaf.

Dat is ook het argument tegen de efficiënte markthypothese dat voor mij altijd het meeste steek heeft gehouden. Er is gewoon geen enkele rationele manier om uit te leggen waarom grote volwassen bedrijven 50% in waarde kunnen variëren in eender welk jaar. Het is gewoon niet logisch dat de intrinsieke waarde van grote bedrijven met miljarden kan schommelen op een tijdspanne van enkele maanden. En deze prijsschommelingen vinden regelmatig plaats, in feite elk jaar.

Laten we eens kijken naar de BEL 20 als voorbeeld. De BEL20 staat vandaag 14,6% hoger dan twaalf maanden geleden. Hierbij kunnen we ons de vraag stellen: zijn de 20 grootste bedrijven in België vandaag 14% meer waard dan een jaar geleden? De kans is zeer klein.
Of wat met de AEX, deze 25 bedrijven zijn op 1 jaar tijd 22,4% meer waard geworden. Is dat realistisch?

Dit klinkt misschien allemaal heel evident voor de mede waardebeleggers, maar ik laat deze cijfers over 52 weken ook altijd graag zien, omdat deze het beste argument zijn tegen de efficiënte markthypothese.

Hieronder vindt u een lijst met de verschillen van de afgelopen 52 weken van alle aandelen die met een A beginnen in de AEX en de BEL20. Op deze manier bent u zeker dat het hier om een toevallige samenstelling gaat en dat ik de aandelen er niet uit ben gaan selecteren.

Verschil hoogste en laagste koers AEX BEL20 aandelen A

De gemiddelde marktkapitalisatie van deze bedrijven was €30 miljard en het gemiddelde verschil tussen de hoogste en de laagste koers van de afgelopen 52 weken bedroeg 49,79%!

Zelfs voor deze 12 van de 45 grootste bedrijven in België en Nederland zit Buffett met zijn uitspraak van 150% er bovenop. En dat in een jaar waarvan wordt gezegd dat de volatiliteit zeer laag is. Deze verschillen zouden bijvoorbeeld in een jaar als 2011 veel groter zijn.

Nu hebben we enkele van de grootste volwassen bedrijven bekeken. Laten we ook eens kijken naar kleinere bedrijven die de naam hebben om veel meer te schommelen. Onthoud dat grotere volatiliteit (schommelingen) ook grotere kansen bieden aan de beleggers, want hoe meer een aandeel schommelt rond haar intrinsieke waarde, hoe groter de potentiële verschillen tussen de prijs en de intrinsieke waarde.

Hier is een tabel van de bedrijven die starten met de letters A en B (om tot een zelfde aantal te komen, Balta werd weggelaten omdat deze geen jaar noteerde) uit de Amsterdam Small Cap en de BEL Small

Met een gemiddelde marktkapitalisatie van €458 miljoen zijn ze gemiddeld 60 keer kleiner dan hun grotere broers en zussen. De gemiddelde schommeling bedraagt 65,18%, al zijn de uitschieters hier wel groter.

Natuurlijk zeggen bovenstaande lijsten niets over de intrinsieke waarde van de bedrijven, enkel en alleen dat de prijzen hard schommelen. Maar het zou wel duidelijk moeten zijn dat de prijzen harder schommelen dan de intrinsieke waarde, wat ons kansen biedt.

Er zijn veel kansen in een systeem zoals de beurs. Belangrijk is het verhaal van de loodgieter uit Bemidji te onthouden welke langzaamaan zijn niche afbakende en zodoende een voordeel bekwam over alle andere loodgieters in het dorp.

Blijf bezig met het afbakenen van jou unieke hoekje. Spendeer uren aan het lezen van dingen die u interesseren. Werk hard en wacht geduldig op kansen die makkelijk te herkennen zijn en die (voor u) duidelijk fout geprijsd zijn.

Je zal je niet in een schaakmatch bevinden tegen Kasparov, maar je kan misschien wel de loodgieterij domineren in een kleine dorpje in Minnesota.

Beleggen is een ambacht: cursus Waardebeleggen

Enkele dagen geleden opende onze cursus Waardebeleggen van A tot Z de deuren en waar we nu éénmalig voor de opening met een korting van 10% op kan worden ingeschreven.

Ik vat nog even kort samen

Wat we allemaal behandelen:

De juiste mindset:

  • Hoe kijk ik aan tegen de markt
  • Hoe ga ik om met menselijke beperkingen
  • Wat moet ik doen bij een crisis
  • Wat als het bedrijf een tegenslag kent?

Waar vind je goede bedrijven?

  • Hoe lees en interpreteer ik een jaarverslag/balans
  • Wat zijn de belangrijkste ratio’s en hoe bekijk ik deze

Hoe schat ik de toekomst van een bedrijf in

  • Wat zijn competitieve voordelen
  • Hoe schat ik het management in
  • Hoe bekijk ik het bedrijf en zijn sector

Waarde bepalen

  • Hoe bereken ik de intrinsieke waarde
  • Concrete voorbeelden
  • Wat is belangrijk en wat niet?

En nog wel het belangrijkste, hoe beperk (en ga ik om) met verliezen. Hoe herkennen we “gefoefel” in de jaarrekeningen.

Een van de zorgen bij een aantal van jullie was dat er nog geen echte financiële kennis aanwezig was. Ik begrijp de zorg, maar terwijl de cursus vordert zal u zien dat dit zelfs een voordeel kan zijn.

De cursus is 100% online. Er is een vooropgesteld schema in welke de lessen volgen, maar vermits alles online staat (of downloadbaar in pdf vorm) kan u perfect uw eigen tempo bepalen.

Ik ga geen verkooppraatje maken met ongelooflijke beloftes.

Daarbij geef ik wel de waarschuwing: Beleggen is geen exacte wetenschap, maar een ambacht. Er bestaan geen vaste formules die altijd werken. Wel kan ik u de juiste mindset en technieken leren om een goede ambachtsman (of vrouw) te worden.

Beleggen (of waardebeleggen) is een werkwoord.

Meer informatie kun je vinden op :

https://beursloper.com/waardebeleggen-cursus/

Inschrijven kan u doen via deze link, met de kortingscode KW8GMTDD zodat u maar €359 betaalt in plaats van €399

Groeten,

Sam Hollanders

Opening Cursus Waardebeleggen van A tot Z

Na meer dan 6 jaar aandelen-nieuwsbrieven en enkele honderden artikels over (waarde)beleggen te schrijven, en na het ontvangen van honderden e-mails van lezers die manieren zoeken om betere beleggers te worden, heb ik één ding gerealiseerd.

Er was een goede structuur nodig om waardebeleggen effectief te leren, zodat je er een leven lang plezier van hebt.

Er waren veel mensen die me schreven en vroegen hoe ik er in slaagde om mijn passie te kunnen uitoefenen en toch voldoende vermogen kon opbouwen om financiële zekerheid te hebben.

Ik kon hen daarbij oprecht vertellen dat het niet nodig is om uitzonderlijke zaken te doen in het leven om uitzonderlijke resultaten te behalen.

Wat je nodig hebt is een set simpele basisideeën en de discipline en het geduld om deze te volgen.

Veel van deze ideeën heb ik de laatste jaren via artikels en nieuwsbrieven gedeeld.

Maar dit jaar heb ik een structuur gecreëerd rond mijn leren als belegger en hoe ik met mijn passie mijn financiële zekerheid kon bekomen, en waar ik van overtuigd ben dat deze je ook kan helpen om financiële vrijheid te bekomen.

In mijn ogen is financiële vrijheid niet meer te moeten werken voor het geld, maar vanuit een passie, wat deze ook mag zijn, en dat kan je enkel als je vermogen ook voor jou werkt.

Dit heb ik gedaan door een intensieve cursus waardebeleggen te maken: Waardebeleggen van A tot Z.

Ik heb massa’s fantastische boeken, scripties, websites en studies gelezen, dat in combinatie met 17 jaar ervaring als belegger (waarvan 13 als waardebelegger) en 6 jaar ervaring als schrijver van een aandelen-nieuwsbrief en ook een bijna twee decennia als ondernemer zorgt ervoor dat ik de belangrijkste ideeën van het waardebeleggen heb verzameld.

Wat in de cursus staat is eigenlijk niets nieuws. Buffett vertelt al jaren de “geheimen” van het waardebeleggen.

Wat wel uniek is, is dat deze cursus stap voor stap is opgebouwd om van u een echte waardebelegger te maken, en dit in plaats van jaren bezig te zijn met het lezen van boeken, studies,… in 50 lessen en oefeningen.

De cursus werd zo opgebouwd dat we beginnen bij het belangrijkste, namelijk het psychologische aspect van beleggen. Het begrijpen wat waardebeleggen is en de valkuilen die we vaak voor onszelf graven en hoe we deze beter begrijpen en vermijden.

Pas daarna gaan we over naar hoe we koopkandidaten kunnen vinden en hoe we deze moeten beoordelen. En ook zeer belangrijk, hoe we financieel gefoefel kunnen herkennen.

De volgende stap is bepalen of een bedrijf competitieve voordelen heeft, en hoe we ook kunnen zien of deze duurzaam zijn.

Pas dan komt het aspect van waarderen, waar anders veel te vroeg aan wordt begonnen.

Ook het nemen van aankoop en verkoop beslissingen komt aan bod, net als het vermijden van value traps (bedrijven die goedkoop lijken, maar het eigenlijk terecht zijn).

Kortom de cursus Waardebeleggen van A tot Z doet wat de naam zegt, het behandelt alles van A tot Z, er zijn geen extra modules of uitbreidingen te koop.

Meer informatie vind je op https://beursloper.com/waardebeleggen-cursus/

Na twee keer de deuren te hebben geopend voor een select aantal studenten, en tal van positieve commentaren, is de cursus nu volledig af.

Om de lancering te vieren, geef ik uitzonderlijk 10% korting, zodat u deze cursus kan bemachtigen voor slechts €359. Vanaf nu tot en met zondag 21/10 kan u gebruik maken van deze korting.

Inschrijven kan u doen via deze link, met de kortingscode KW8GMTDD bekomt u uw korting.

Heeft u wel interesse, maar ook nog vragen, aarzel dan niet om deze te stellen via het contactformulier

Groeten,

Sam Hollanders

Omgaan met ruis op de beurs

We leven in een tijd waarbij er een overvloed is aan informatie. Veel van deze informatie heeft eigenlijk geen nut voor ons en geven ons vaak een verkeerd beeld, dit noemen we “ruis”. Het hoeft daarbij zelfs niet te gaan om fake news een term die vandaag erg populair is.

Hoe moeten we omgaan met deze ruis? En hoe filteren we de informatie die we krijgen zodat deze ruis ons niet beïnvloedt bij onze beleggingsbeslissingen.

Fisher Black een bekende Amerikaanse econoom en de mede bedenker van het Black-Sholes model waarmee optieprijzen worden berekend, schreef al in een paper uit 1986 over “Market Noise”. Het is dus geen nieuw fenomeen.

Vormen van ruis

Om te weten hoe we moeten omgaan met ruis moeten we ook eerst helderheid krijgen in welke vormen we deze ruis kunnen tegenkomen. Er zijn vier grote vormen van ruis.

De eerste is onbruikbare informatie. De vraag die je jezelf steeds moet stellen is: “Is deze informatie relevant voor mij?” Meer bepaald, heeft deze informatie invloed op mijn lange termijn visie en doelen?

Een goed voorbeeld is de opluchtingsrally die de beurzen kenden na de verkiezing van Trump en Macron. Was dit nieuws echt relevant voor de prijzen van de aandelen? Achteraf blijkt dat beide heren helemaal niet zo veel invloed hebben op de economie en bijgevolg de beurs. Hun verkiezing was dus niet relevant voor mijn lange termijn doelen en visie.

Foute timing. Het kan zijn dat je vandaag informatie krijgt waar je nog geen boodschap aan hebt. Als de informatie van die aard is dat je vandaag er niets mee kan doen, dan is ook deze ruis, want tegen de tijd dat de informatie misschien wel relevant wordt voor jou kan de situatie al compleet anders zijn.

Een voorbeeld is de daling van Lotus Bakeries omdat ze koeken uit het rek hebben moeten halen wegens mogelijke fipronil in de wafels. Lotus is een topbedrijf dat ik opvolg, maar aan de huidige prijs is het voor mij nog veel te duur om in te stappen, de daling van 3% heeft daaraan niets veranderd. Is het nieuws van de producten die uit de rekken worden gehaald dan nuttig voor mij of ruis?

Voor mij persoonlijk de meest ergerlijke vorm van ruis zijn veronderstellingen en hypotheses. De financiële pers en websites worden gevuld met voorspellingen (al dan niet van analisten) over wat zij denken dat het komende kwartaal de omzet en winst zal zijn.

Al deze veronderstellingen, hypotheses en voorspellingen zijn onbruikbaar. Stel dat ze juist zijn, verandert dit dan jou visie op een bedrijf? En wat als ze fout zijn?

Elke belegger moet inschattingen maken over de toekomst van een bedrijf waarin hij/zij wil investeren. Maar dit moet je doen op basis van verschillende scenario’s op lange termijn, heel pessimistisch tot wat jij denkt dat realistisch is. Aan de hand van die scenario’s neem je dan een beslissing. Al de voorspellingen van anderen doen er helemaal niet toe en leiden je alleen maar af.

En zo komen we ook aan de vierde vorm: afleiding. Dagelijks krijgen we te lezen waarom de beurs de dag voordien daalde of steeg. De beurzen eindigden in mineur door de aanslagen. De beurzen reageerden opgelucht op de verzoenende woorden van Trump.

Was dit werkelijk de reden? Misschien waren de beleggers wel slecht gezind omdat het regende? Of goed geluimd omdat de zon scheen.

Al deze verklaringen die dagelijks de wereld worden ingestuurd zijn achteraf verhalen. Het zit in onze menselijke natuur om verklaringen te zoeken, zelfs al zijn deze er niet. Het is eigen aan de beurs dat deze stijgt en daalt. De echte vraag is opnieuw of het belangrijk is waarom de beurzen gisteren 0,5% stegen of daalden? Heeft dit invloed op onze lange termijn visie en doelen?

Constante beïnvloeding

Al wat we verwerken van informatie heeft een invloed op onze beslissingen, dus ook de ruis. Het gevaarlijke hieraan is dat de mens zo gemaakt is dat negatieve berichten zwaarder doorwegen dan positieve berichten. Of zoals studies hebben aangetoond dat we de pijn van verliezen zwaarder aanvoelen dan de vreugde van winsten.

Kortom willen we betere beslissingen kunnen nemen op beleggingsgebied, dan moeten we proberen onze informatie te filteren van ruis zodat we minder foute (domme) emotionele beslissingen maken.

3 tips om ruis te filteren

De meest voor de hand liggende tip die u al uit de tekst zal hebben opgemaakt, is het bepalen van een duidelijk doel. Met een duidelijk doel voor ogen is het veel makkelijker om echte informatie van ruis te onderscheiden.

De tweede tip is op voorhand te selecteren welke informatie je binnenkrijgt. Is het nieuws een goede bron van informatie? Nieuwsberichten starten steeds met de ergste gebeurtenissen en bevat overwegend ook slecht en bedroevend nieuws.
Let op ik wil niet promoten om je hoofd in het zand te steken, maar het helpt je beslissingen op financieel gebied niet.

Dit geldt nog sterker voor financieel nieuws. Welk nut heeft het dagelijkse overzicht van stijgers en dalers voor jou? Of de horrorverhalen van het aandeel dat 20% zakt?

Het feit dat slecht nieuws meer aan bod komt is omdat dit meer aandacht trekt en meer aandacht betekent meer inkomsten uit reclame.

En als derde belangrijkste tip, denk op de lange termijn.

Warren Buffett leert het ons al jaren, zit niet bovenop de beurs. Als je dagdagelijks de prijs van je aandelen controleert, of nog erger, meerder malen per dag, dan krijg je een enorme hoeveelheid ruis te verwerken die je emotioneel sterk beïnvloedt. Het enige dat echt telt zijn de ontwikkelingen bij je bedrijven, niet de beurskoers.

Zoals Nicolas Taleb het omschreef, “Op korte termijn zie je de volatiliteit van je portefeuille, niet het rendement”.

Je zorgen maken over de korte termijnschommelingen van je aandelen is zeer slecht voor je eigen gezondheid en deze van je portefeuille.

Omdat je natuurlijk de koers van je aandelen niet compleet kan negeren en je koop- en verkoopmomenten niet wil missen kan je bijvoorbeeld een alarm zetten op een bepaalde koers bij je broker. Je wordt dan automatisch per mail of sms verwittigd als een bepaalde koers wordt bereikt.

Zelf heb ik een spreadsheet gemaakt waarbij ik het rendement sinds de start van mijn portefeuille opvolg. Deze bevat ook informatie over aandelen apart, waarbij er kolommen groen oplichten als er een verkoop- of aankooplimiet nadert of rood oplichten als een aandeel tegen een mentale stoploss komt (het moment dat ik mijn huiswerk opnieuw maak).

Door geen koersen of dagschommelingen weer te geven heb ik geen idee wat mijn portefeuille die dag of zelfs de laatste weken heeft gedaan qua rendement. Een rust die me toelaat te focussen op mijn lange termijndoelstellingen en het vinden van nieuwe aandelen.

Drie bronnen van risico bij beleggen

Volgens Warren Buffett zijn er slechts twee regels bij beleggen

  1. Verlies geen geld
  2. Vergeet regel #1 niet

Deze zeer vaak gebruikte quote is nogal voor de hand liggend, maar is het ook waard om ten allen tijde te onthouden. De vraag wordt dan echter, hoe exact “verlies je geen geld”?

Om het al even te duiden, “geld verliezen” is niet een tussentijdse daling van je aandelen. Geld verliezen is het permanente verlies van kapitaal. Met andere woorden als een bedrijf echt minder waard is door bepaalde omstandigheden (concurrerend beter product, veranderende sector, verliezen,…), wat vaak gepaard gaat met een koersdaling die nooit herstelt.

Over het algemeen kunnen we drie grote categorieën aanduiden die kunnen leiden naar zo’n permanent verlies van kapitaal. Er zijn uiteraard veel dingen die er toe kunnen leiden dat een bedrijf achteruitgaat of aandelenkoersen die dalen, maar je kan ze allemaal terugleiden naar op zijn minst één van deze drie categorieën:

  • Waarderingsrisico
  • Schuldenrisico
  • Bedrijfsrisico

Waarderingsrisico

Het waarderingsrisico is vaak het makkelijkste om te herkennen. Je hebt misschien de mogelijkheid om in een geweldig bedrijf te beleggen dat hoge rendementen verdient op haar kapitaal met zeer aantrekkelijke vooruitzichten op toekomstige groei. Het kan zijn dat dit bedrijf hier ook nog in slaagt met enkel een minimum aan schulden, of zelfs geen. Maar je betaalt wel 30-40 keer de huidige winst om het bedrijf te kunnen kopen.

Coca-Cola in 1998 ($43), Microsoft in 2000 ($58). Er zijn nog tal van andere voorbeelden op te geven. Beleggers die deze aandelen kochten zagen dat de onderliggende bedrijven al die jaren nog steeds mooie rendementen haalden op het geïnvesteerde kapitaal. De bedrijven konden de omzet doen groeien, genereerden extra vrije cashflow en zagen de winst toenemen. Met dit steeg ook de waarde voor de aandeelhouders jaar na jaar. Maar de beurskoers ging in deze periode nergens naar toe of zelfs lager. Het is pas 16 jaar later dat Microsoft terug de kaap van $58 nam om nu pas dit jaar fors te stijgen tot $71, Coca-Cola noteert vandaag, 19 jaar later, nog maar aan $45.

Vandaag denk ik dan direct aan Facebook en Amazon als zo’n type van bedrijven. Ik weet dat beide bedrijven goede bedrijven zijn, maar ik kan me er niet overzetten om voor Facebook 40x de winst te betalen en voor Amazon zelfs 188x, ondanks hun sterke marktpositie en groei. Er moet teveel goed gaan voor deze beleggingen om winstgevend te zijn in de lange termijn.

Om het waarderingsrisico te vermijden koop je simpelweg bedrijven met lage waarderingen ten opzichte van de winst, vrije cashflow of activa, en verzeker je ervan dat het geen abnormale winsten zijn!

Schuldenrisico

Het risico dat wordt gevormd door schulden kan vanuit verschillende oorzaken komen, maar er zijn enkele simpele dingen die je kan doen om je ervan te verzekeren dat je geen schuldenrisico neemt bij de beleggingen die je maakt.

Controleer de verhouding van schulden ten opzichte van het eigen vermogen zoals Benjamin Graham en Walter Schloss ons leerden. Probeer bedrijven te zoeken die meer bezitten dan dat ze schulden hebben. (Quote van Graham “Own more than they owe”). Ik zie mijn bedrijven liefst met zo’n “gearing” ratio van 0,6 en minder.

Een andere ratio om snel te bekijken is de current ratio, deze ratio meet de vlottende activa in verhouding tot de korte termijn schulden. Het meet met andere woorden de liquiditeit van het bedrijf. Zoek naar current ratio’s boven 1 en liefst veel hoger. Dit wil zeggen dat de vlottende activa (cash, voorraad, handelsvorderingen,…) voldoende zijn om alle korte termijnschulden terug te betalen. Er zijn bedrijven die vlot kunnen werken met een current ratio lager dan 1, (bijvoorbeeld omdat ze geld sneller ontvangen van klanten dan dat ze deze moeten betalen aan hun leveranciers) maar onthoud dat deze bedrijven de uitzonderingen zijn die de regel bevestigen.

Schloss zei “Schulden veroorzaken problemen”. De makkelijkste manier om risico van schulden te vermijden is om te zoeken naar bedrijven met weinig of geen schulden, en als ze schulden hebben, verzeker je er dan van dat er genoeg activa en cashflow is om de schulden en interesten terug te betalen.

Bedrijfsrisico

Terwijl het makkelijk is om te bepalen of je risico loopt door schulden of een te hoge waardering, is het bedrijfsrisico veel moeilijker te herkennen. In deze categorie valt al het risico dat afkomstig is van de bedrijfsvoering en omvat ook macro economische factoren die een impact kunnen hebben op het bedrijf.

Het is zeer moeilijk om crisissen, algemeen of in bepaalde sectoren, te voorspellen, het enige dat je kan doen is jezelf de simpele vraag te stellen: “zijn dit normale winsten, of zijn dit ‘piek’ winsten? Je kan dit zien door te kijken naar de historiek van de afgelopen 10 jaar.

Het vermijden (of beperken) van bedrijfsrisico hangt samen met hoe goed je het bedrijf begrijpt. Dat is ook de reden waarom Buffett zo goed is in wat hij doet, hij kan zeer snel het bedrijfsrisico bepalen en vermijdt alle situaties waar hij niet zeker is over de langetermijnvooruitzichten voor een bedrijf. Deze manier van beleggen zorgt voor een enorme veiligheidsmarge omdat hij zich zo kan toeleggen op bedrijven die binnen zijn”cirkel van kunde” vallen.

Om bedrijfsrisico te beperken zoek ik de 10 jarige (financiële) historiek op van het bedrijf. Ik kijk dan onder andere naar de groei in omzet. Als de omzet niet groeit, of zelfs lichtjes daalt, dan kan dit een teken zijn dat het bedrijf actief is in een “stervende” sector. Dit wil nog niet zeggen dat je het bedrijf moet negeren (als de prijs goed is, kan het nog steeds een goede belegging zijn), maar weet wel dat je mogelijk een bedrijfsrisico loopt. Daarnaast kan je ook kijken naar rendement op kapitaal en winstmarges, verminderen ze, of gaan ze alle kanten op? Als marges en rendementen stabiel zijn, dan is dit vaak een goed teken.

Waar ik ook graag naar kijk is de boekwaarde per aandeel. Als een bedrijf er met de jaren in slaagt om deze te doen stijgen, dan doen ze iets goed. Vermindert deze, dan loopt er iets mis, net zoals dat ook bij een persoon het geval zou zijn.

Nog even overlopen

Alle risicofactoren kunnen we herleiden tot drie hoofdcategorieën: waarderingsrisico, schulden risico en bedrijfsrisico. De eerste twee zijn relatief makkelijk te bepalen, de derde vraagt meer analyse en is subjectiever. Maar als je de eerste twee al uitschakelt en voldoende diversificatie behoudt, dan zal je veiligheidsmarge in je portefeuille sterk verbeteren en zal specifiek bedrijfsrisico je niet echt pijn doen. Dat is de filosofie van Graham, Schloss en wat Greenblatt ook toepast in zijn magische formule. Het is ook het principe van de verzekeringsbedrijven.

Uiteraard vervangen deze simpele principes in dit artikel geen diepgaande analyse, maar het helpt om altijd deze drie risicofactoren voor ogen te houden. Hoe geconcentreerder je portefeuille, hoe grondiger je analyse moet zijn.

Vinden van Aandelen Ideeën, Screeners of Lezen

Voor deze week wil ik even enkele notities opgeven over mijn beleggingsproces, een onderwerp waar ik me heel veel mee bezig houd. Het hebben van een afgebakende beleggingsmethode is essentieel om gefocust te blijven en om systematisch goede lange termijn resultaten te halen.

Buffett Leest en gebruikt geen Screeners

Buffett heeft op de beroemde Berkshire jaarvergaderingen al meermaals gezegd dat hij nooit screeners gebruikt om beleggingsideeën te vinden. Interessant… Hieronder een stuk uit de jaarvergadering van 2013:

Charlie Munger: “We weten niet hoe we aandelen moeten kopen door enkel te kijken naar de financiële cijfers. We moeten meer weten over hoe het bedrijf echt werkt. Alles waar een computer kan voor worden gebruikt om te screenen – gebruik jij een computer om iets te screenen?”

Warren Buffett: “Nee, ik zou niet weten hoe. Bill (Gates) probeert het me nog steeds uit te leggen. We gebruiken geen screeners. We zoeken niet naar dingen die een lage koersboekwaarde of lage koerswinstverhouding hebben. We kijken naar bedrijven net alsof iemand ons aanbiedt om het hele bedrijf te kopen en denken dan, hoe zal dit er uitzien binnen vijf jaar?

Ik heb een ander idee over screeners dan Buffett en Munger. Waar je steeds rekening mee moet houden is hoe goed zij zijn als bedrijfsanalisten (bovenop hun kunnen als aandelenanalisten). Dit is een vaardigheid die wordt ontwikkeld in de loop van je carrière. Het is onmogelijk om met Munger en Buffett in competitie te gaan op kwalitatieve basis van analyse.

Wat ze ook al vele jaren duidelijk maken is hoe waardevol zij lezen vinden. Lezen staat je toe om met de tijd kennis op te bouwen en het zal je kwalitatieve vaardigheden verbeteren… kennis is zoals samengestelde intrest. Maar totdat deze intrest begint op te bouwen is het veiliger om een groter gewicht te geven aan het kwantitatieve deel van de vergelijking.

Ik gebruik screens vaak om mijn lijst van beleggingsideeen te filteren. Maar ook het lezen van bepaalde blogs, nieuwsbrieven van een selectie fondsen en verslagen van holdings zijn een leuke manier om goede beleggingsideeën te vinden, op die manier kun je profiteren van het werk van anderen.

Door het lezen hiervan krijg je niet enkel ideeën, maar ook vaak hun redenering en logica achter het idee. Van daaruit kan jij je eigen analyse maken en beslissen of je het eens bent of niet.

Screeners zijn een startpunt, geen einde.

Ik gebruik regelmatig screeners en ik vind dat deze een geweldige manier zijn om te filteren in beleggingsideeën. Ik ben er van overtuigd dat ook Buffett deze zou gebruiken als hij zijn carrière vandaag zou starten. Van Graham ben ik zeker dat hij dit zou doen.

Screeners zijn een goede manier om te beginnen met zoeken, maar het is maar een begin. Het lezen van ideeën van andere beleggers is een betere bron van ideeën, want het geeft je het idee, je leert iets over het bedrijf en het geeft je (in de meeste gevallen) ook de redenering achter waarom de belegger het een goed idee vindt.

Mijn beleggingsproces bestaat uit drie grote delen:

  • genereren van ideeën
  • onderzoek
  • portefeuillebeheer (beslissingen nemen: kopen, niet kopen, houden, verkopen,…)

Het “genereren van ideeën” gedeelte kan je opdelen in enkele subcategorieën

  • Enkele screens overlopen een keer per maand
  • Het lezen van andere beleggers (professioneel en niet professioneel) die hun ideeën delen via websites, verslagen,…
  • Het lezen van specifieke vakbladen (niet over beleggen, wel over verschillende sectoren).

Deze laatste hoort vaak bij het onderzoek (en blijvend onderzoek, zelfs al zit het bedrijf reeds in portefeuille), maar soms komen ook hieruit leuke ideeën.

Dus ik gebruik screeners en vind ze handig in het genereren van ideeën. Ze helpen me om het zoekproces efficiënter te maken. Ik ben ervan overtuigd dat Benjamin Graham en Walter Schloss deze zeker zouden hebben gebruikt, maar ook niet als enige bron. Het zijn hulpmiddelen. Ik ben er ook zeker van dat lezen de manier is om je vaardigheden veel sneller aan te scherpen dan het gebruik van screeners.

Het Belang van Lange Termijn Denken

Iets wat me de afgelopen dagen weer veel heeft bezig gehouden is hoe belangrijk het is voor een belegger om geduldig te zijn, met een langetermijnhorizon. De meesten van ons zijn individuele beleggers die onze eigen portefeuilles beheren. Het voordeel dat we hebben ten opzichte van grotere en beter uitgeruste institutionelen, is niet te onderschatten. Ons voordeel ligt er in dat we kunnen denken, en nog belangrijker handelen, met een heel langetermijnhorizon.

Wat is lange termijn? Minimaal 3 tot 5 jaar. Ik heb net een hoop artikels gelezen over Allan Mecham, die vindt dat 10 jaar een ideale tijdspanne is. Buffett zijn favoriete periode om aandelen te houden is natuurlijk “Voor Altijd”. Maar zelfs als je een deep value cijferman bent, zoals ikzelf in het verleden, is 3 tot 5 jaar een voldoende lange periode om een voordeel te hebben ten opzichte van onze meer fanatieke en onrustige vrienden beheerders.

Institutionele beheerders gaan gebukt onder beleggingscommittees en ongeduldige, veeleisende beleggers, waarvan de meeste focussen op jaarresultaten in het beste geval, maar veel vaker op kwartaal- en zelfs maandcijfers.

Dit dwingt deze beheerders om beslissingen te nemen die niet anders kunnen dan de uiteindelijke lange termijn resultaten op te offeren ten gunste van een poging om beter te presteren in de komende 30,60 of 90 dagen. Deze manier van werken vraagt een aanpak die niet te rijmen is met duurzame lange termijnresultaten.

Aandelen zijn bijna altijd goedkoper of duurder dan hun intrinsieke waarde en noteren bijna nooit exact op deze waarde, dit in tegenstelling tot wat de efficiënte markthypothese vooropstelt.

Allan Mecham wees er op dat een aandeel gemiddeld 80% per jaar schommelt tussen zijn hoogste en laagste prijs van dat jaar… Zou de waarde van een gemiddeld bedrijf in Europa ook zoveel schommelen binnen één jaar? Natuurlijk niet. Benjamin Graham zei:

“Op korte termijn is de beurs een stemmachine. Op lange termijn is het een weegschaal.”

Dit is één van de eenvoudigste manieren om over beleggen te denken. Sommige beleggers noemen dit “tijdsarbitrage”. Door simpelweg te kopen wat ondergewaardeerd is en geduldig te wachten, zal de markt u uiteindelijk een kans bieden om uw goederen tegen een eerlijke prijs te verkopen.

Joel Greenblatt, welke één van de indrukwekkendste trackrecords heeft van alle tijden, zei ooit: “Ik kan u beloven dat als je goed waarderingswerk verricht, de beurs u zal belonen. Ik kan u alleen niet beloven wanneer”.

Warren Buffett verwoordde het op deze manier:
“Wij focussen op het ‘wat’ en maken ons geen zorgen over het ‘wanneer’”.

Waarom lange termijn denken werkt, en het ons grootste voordeel is

Ik ben er heilig van overtuigd dat de meeste beleggers hun resultaten aanzienlijk kunnen verbeteren en ook de indexen en professionele managers kunnen verslaan als ze de kracht van geduldige lange termijn beleggingsstrategiën maar zouden begrijpen.

De overgrote meerderheid van particuliere beleggers verkopen op de verkeerde momenten (tijdens paniek) en kopen op de verkeerde momenten (als iedereen koopt). Deze cyclus herhaalt zich keer op keer. En daarin ligt ons voordeel.

Bij SMART Capital zeggen we vaak dat ons grootste voordeel is dat we begrijpen dat:

“De beurs systematisch en consistent aandelen met goede resultaten en vooruitzichten overwaardeert. En aan de andere kant bedrijven met mindere vooruitzichten en zwakkere resultaten onderwaardeert.”

Dit concept werkt omdat de markt bestaat uit menselijke deelnemers die allemaal emoties hebben en de gewoonte om irrationeel te handelen. Ze kopen en verkopen op basis van emoties of kuddementaliteit en creëren zo kansen voor geduldige en helder denkende beleggers., de waardebeleggers.