Nyrstar gered of gedoemd?

Vorig jaar bij het uitbrengen van het SMART Pennies Rapport schreef ik over het bekendste centjesaandeel van België, Nyrstar. Het leek me gezien de ontwikkelingen een goed idee om dat te herhalen.

Ook vorig jaar, ondanks de koers van meer dan €6 rekende ik Nyrstar al als een centjesaandeel, tenslotte was er een reverse stock split met een verhouding van 10 voor 1 nodig geweest om de koers van €0,65 terug op te krikken tot dat niveau.

Ondertussen, een jaar later bedraagt de koers €0,79 ofwel wederom een daling van 90%. En dat is dan na een kleine heropleving.

Deze heropleving kwam er nadat Trafigura als hoofdaandeelhouder bekend maakte dat ze een werkkrediet toestaan aan Nyrstar. Volgens de media was dit een levenslijn die werd toegeworpen.

Ik zie dat anders. In mijn ogen heeft Trafigura een voorkooprecht uitgeoefend. Ze hebben nu al betaald voor de onderdelen van Nyrstar die ze graag willen hebben. Ze hebben deze namelijk in onderpand gekregen.

Een begrijpelijke zet van Trafigura want op deze manier moeten ze bij een eventueel faillissement niet opbieden tegen andere partijen.

Enkele weken geleden zag ik nog de kans voor de schuldeisers om een deel van hun geld te recupereren. Als namelijk de schulden werden omgezet in aandelen zou het bedrijf, bevrijd van de zware schuldenlast, kunnen herrijzen. Maar met deze zet van Trafigura krijg ik het gevoel dat zij die piste niet willen bewandelen.

De aandeelhouders waren er al aan voor de moeite, nu denk ik de obligatiehouders ook.

Holdings het betere alternatief voor fondsen

Ingegeven door een studie van Morningstar, waaruit bleek dat actief beheerde fondsen slechter presteren dan de markt in haar geheel, ben ik in 2011 een eerste keer gaan kijken of holdings geen beter alternatief vormen voor beleggers die niet zelf beleggen dan het beleggen in fondsen.

We zijn nu ondertussen 7 jaar later en ik herhaal deze studie nu voor de vierde maal. Zouden de fondsen er al beter uitkomen?

Fondsen presteren slechter dan de markt

In 2016 wees een studie van de Financial Times er op dat 86% van de actief beheerde fondsen slechter presteerden dan hun benchmark index over de laatste 10 jaar. In Nederland was het zelfs nog erger, volgens een studie van S&P-Dow Jones presteerden 100%, dus alle actief beheerde fondsen in Nederland, slechter dan de benchmark over de laatste vijf jaar. In Zwitserland was dit 95% en in Denemarken 88%. In de rest van Europa was het minimaal 4 op 5 fondsen die slechter presteerden dan de index, op tien jaar tijd werd dit 86%.

Uit een publicatie van Mark Perry, professor economie bij de universiteit van Michigan haalde ik volgende tabel

fondsen presteren slechter dan de index

 

Op jaarbasis is het mogelijk dat fondsen beter presteren dan de index, als is de kans daar ook al niet heel groot, maar op lange termijn is de kans bijzonder klein. Op drie jaar is de kans al geslonken tot minder dan 20% dat je het juiste fonds hebt gekozen, en voor de echt lange termijn is het eerder hopeloos te noemen.

Dat wil niet zeggen dat alle fondsbeheerders het slecht doen, in tegendeel, er is een kleine groep van sterbeheerders die ook op lange termijn beter presteren dan de index, echter hetgeen ze beter presteren gaat vaak naar hen zelf via kosten en commissie zodat er niets over blijft voor de beleggers.

Met andere woorden, u moet niet enkel op zoek gaan naar een goede beheerder, maar naar een goede beheerder die lage kosten aanrekent. Veel geluk tussen de vele duizenden fondsen. In 2011 heb ik de fondsen van BNP Paribas alleen geteld, dit waren er meer dan 1500, en dat is slechts één van de honderden uitgevers.

Een alternatief is beleggen in passief beheerde fondsen, dit zijn fondsen die een bepaalde index volgen en hiervoor veel lagere kosten aanrekenen. Je prestaties volgen dan de index min de beheerskosten, vaak tussen 0,25% en 0,5%.

We mogen dan ook stellen dat je als belegger bijna zeker bent dat je met een fonds op lange termijn slechter presteert dan de markt.

Alternatief voor fondsen

Omdat ik zelf een actief belegger ben en daarom niet word geconfronteerd met fondsen, ben ik op zoek gegaan of er voor de passieve belegger en/of de belegger die voldoende spreiding wil, geen alternatieven bestaan.

Een passieve belegger is voor mij iemand die beseft dat hij/zij op de beurs moet aanwezig zijn om zijn vermogen te bewaren en doen groeien, maar die zelf er geen tijd en energie in wil steken, maximaal een eventuele driemaandelijkse controle.

In 2011 heb ik in mijn artikel daarom 10 Belgische holdings genomen en in elke holding virtueel €1.000 geïnvesteerd in 2001 en hun gezamenlijke prestatie over 10 jaar vergeleken met deze van de BEL20, Euronext 100 en Eurostoxx50.

De tien holdings van toen waren Ackermans & van Haaren, GBL, NPM, Sofina, Quest for Growth, Brederode, Bois Sauvage, Henex, Gimv en Floridienne.

Ik heb toen ook aangetoond dat deze holdings ook voor voldoende spreiding zorgden voor de beleggers.

Met slechts 10 aandelen hadden de beleggers activiteiten in meer dan 20 verschillende sectoren en meer dan 100 bedrijven, met vele bekende namen zoals: Total, Engie, Adidas, Umicore, SGS, Pernod Ricard, LafargeHolcim, Group Flo, M6 televisie, Exmar, Colruyt, Delhaize, Danone, B&W, Deceuninck, Petit Forrestier, Econocom, Unit 4, Hewlett Packard, EVS, Arcadis, Imtech, KPN, Accel Group, Royal Dutch Shell, Nestlé, Unilever, E.on, Sanofi-Aventis, Ageas, France Telecom, Samsung Electronics, Bank Degroof, Bank van Breda, Bank Delen, Berenberg Bank, Neuhaus, Recticel, Ter Beke, Heineken, DEME, Leasinvest Real Estate, Sipef,…

Holdings als alternatief voor fondsen

Ik had graag de studie later exact over gedaan, maar in tussentijd werden NPM en Henex door hun grootaandeelhouders van de beurs gehaald. Uiteraard is dit niet omdat deze slecht presteerden, integendeel. Daarnaast heb ik voor een beter beeld de Eurostoxx 50 welke zeer slecht presteerde (zelfs negatief over 2001-2018) en de Euronext 100 vervangen door de Euro Stoxx 600.

De privak Quest for Growth heb ik ook uit de data geweerd. Dit omdat een privak toch een apart beestje is (deze moet bijvoorbeeld 80% van het resultaat uitkeren als dividend) en dat door de enorme dividendbetalingen het beeld hierdoor werd vertekend.

Om nog iets vollediger te zijn dan in 2011 ben ik niet enkel gaan kijken naar de volledige 17 jarige periode,waarin de crisis na de aanslagen in Amerika en de financiële crisis van 2008-2009 en de latere eurocrisis allemaal mee in zit, niet bepaald de makkelijkste periode dus voor de managers van de holdings. Ik heb naast deze 17 jaar ook gaan kijken naar de drie vijfjarige periodes die er in vallen, aangevuld met de laatste drie jaar afzonderlijk. Telkens werd de koers zo dicht mogelijk bij 1 februari van het betreffende jaar genomen als referentie

Opnieuw werd in elke holding aan het begin van elke periode een bedrag van €1000 geïnvesteerd.

Holdings presteren beter dan de beurs

Zoals u in de tabel hierboven kan zien versloegen de holdings met een zeer ruime marge de indexen in de volledige 17 jarige periode, maar ook in elke vijfjarige periode en de drie individuele jaren

Over 17 jaar kon een belegger maar liefst een verschil maken van 126,52% op de best presterende index, de BEL20 en zelfs meer dan 150% op de Stoxx Europe 600. Weet ook dat de BEL 20 een redelijke goede index is geweest in deze periode. Van de AEX heb ik spijtig genoeg geen gegevens gevonden van 1 februari 2001, maar op 1 januari 2001 stond deze op 637,6, op 1 februari van dit jaar op 556,87, een daling van 12,66%!

Voor de volledigheid geef ik hieronder ook nog even alle individuele prestaties van de holdings ten opzichte van de indexen.

Holdings presteren beter dan fondsen

Hierin zien we dat er ook tussen de holdings enorme verschillen optreden, maar dat op de 17 jarige periode geen enkele holding slechter presteerde dan de Stoxx Europe 600 en slechts 1 slechter presteerde dan de BEL20

Om het met de samengestelde jaarlijkse groei weer te geven, zoals ik ook doe voor mijn prestaties. De CAGR voor de indexen bedroeg over deze 17 jarige periode 1,86% voor de BEL20, en 0,58% voor de Stoxx Europe 600. Kort gesteld, net niet genoeg om de inflatie bij te houden, u had uw dividend dus hoog nodig. De holdings als geheel hadden een CAGR van 5,86%, fors meer dan de inflatie en u kon uw dividend nog eens gebruiken om op te leven!

Een passief belegger of iemand die wil spreiden heeft dus wel degelijk een alternatief voor fondsen, want deze presteren gemiddeld dan nog eens slechter dan de markt. Nog een leuke extra is dat het gemiddelde dividend dat de holdings uitkeerden ook hoger ligt dan deze van de fondsen, het verschil wordt alleen maar groter.

Net om deze redenen heb ik in SMART Capital extra aandacht voor holdings. Momenteel volg ik 4 topholdings op.

Wilt u wel zelf actief beleggen? Bent u benieuwd naar welke aandelen ik als waardebelegger in mijn holding zou opnemen? Dat kan u vinden in SMART Capital.

Wat is kwaliteit bij aandelen?

Net zoals in het gewone leven zijn mensen op de beurs steeds op zoek naar kwaliteit.

Door eerst de dot.com crisis en daarna de financiële crisis merk je duidelijk dat de beleggers op zoek gaan naar kwaliteit en vooral de veiligheid die daarmee gepaard gaat.

Dat merken we onder andere aan de dure koersen voor topbedrijven, maar ook aan de nog steeds hoge vraag naar staatsobligaties, ondanks de zeer povere rente.

Daarbij wordt vaak uit het oog verloren dat te dure kwaliteitsaandelen eigenlijk ook niet meer veilig zijn. Op zeer lange termijn zal alles wel goed komen, maar als je vandaag veel te veel betaalt, kan het wel zijn dat je 10 jaar of langer moet wachten op rendement.

Maar als mensen op zoek zijn kwaliteit, dan roept dat ook de vraag op, wat is nu eigenlijk kwaliteit.

Deze kwaliteit valt bij bedrijven/aandelen eigenlijk in drie onderdelen te verdelen.

Management Kwaliteit

Hierbij hebben we het dan niet zozeer alleen over het vermogen van het management om het bedrijf goed te leiden en de winst op te drijven, maar vooral over de ethiek van de bedrijfsleiding.

Vaak zie je bij grotere bedrijven een betere ethiek onder het bestuur, al dan niet opgelegd door veel striktere interne regels.

Als je echter bij een kleiner bedrijf iemand vindt die werkt naar de hoogste standaarden en ethiek, dan heb je vaak een jackpot in handen. Ik denk daarbij in de eerste plaats aan Picanol, waarbij Luc Tack geen loon wilde opnemen tot alle verliezen uit het verleden waren weggewerkt.

Spijtig genoeg is het niet altijd zo duidelijk als bij Picanol, of komen ze er niet mee in het nieuws.

Het is ook één van de moeilijkste zaken om bij een bedrijf te controleren.

Zo ook bij het bedrijf dat ik deze week heb opgenomen als koopwaardig in onze selectielijst bij SMART Capital. Ik weet niet of het management hier er een goede ethiek op nahoudt. Het enige dat ik met zekerheid kan zeggen is dat er tot op heden nog geen indicaties zijn van het tegendeel.

Gelukkig is dit bedrijf gewoon heel goedkoop, en gaan we niet af op de kwaliteit.

Kwaliteit Activa

Ook deze is voor particuliere beleggers niet altijd makkelijk te meten of in te schatten. Je kan tenslotte niet alle fabrieken van een bedrijf gaan bezoeken. Of nog moeilijker is het inschatten van patenten en octrooien.

Daarom is vaak de eerste stap die een echte deep value belegger neemt om alle immateriële activa uit zijn berekeningen te weren. Hier kan nochtans ook heel veel waarde in zitten, en zelfs veel verborgen waarde.

Maar we willen het niet riskeren dat we een bedrijf kopen die patenten verzamelt, maar er geen inkomen uit realiseert.

Ook bedrijven met veel activa die nog geen rendement opleveren, zoals bijvoorbeeld mijnbouwers met veel grond maar waarvan de mijnen nog niet in werking zijn, zijn een groot risico.

Probeer u maar eens in te denken hoeveel er nog kan mislopen voor een potentiële mijn tot aan productie komt.

Wil je op zoek gaan naar waardevolle en vaak verborgen activa, kijk dan zeker naar bedrijven die veel geld uitgeven aan onderzoek en ontwikkeling en deze kosten rechtstreeks opnemen in het resultaat en niet boeken bij de activa. Aan de andere kant moet je ook uitkijken naar verborgen schulden en lasten.

De sector waar hier het meeste in te doen is, is uiteraard de tech sector.

Kwaliteit van Winst en Rendement

Deze laatste kwalitatieve factor is ook de factor waar Warren Buffett in de eerste plaats naar kijkt. Sterke balansen met een stabiele winstgroei, goedkope aandelen met grote groeimogelijkheden zoals Coca-Cola in de jaren 80.

Wat we hier willen is een hoge marge die niet snel weggeconcurreerd kan worden. De zogenaamde “moats” waar Buffett het altijd over heeft. Een hoge brutomarge ten opzichte van de ingezette middelen is een goed beginpunt.

Bij voorkeur heeft Buffett ook een capabel management met de juiste ethiek, maar indien nodig oefent hij wel druk uit op het management zodat ze de hoogste standaarden naleven.

Dit laatste is iets wat wij (nog) niet kunnen, vandaar dat we, als we merken dat het management niet voldoet aan onze standaarden, snel moeten uitstappen.

Maar is op zoek gaan naar kwaliteit wel de juiste weg in de huidige markt? Die kwaliteit betalen we vandaag meestal te duur. Daarom start ik vandaag mijn zoektocht in de eerste plaats bij goedkoop, zoals ook voor het bedrijf dat deze week wordt voorgesteld in SMART Capital

De Effectentaks en het achterliggende gevaar

Afgelopen zaterdag vond in Gent de Dag van de Tips van de VFB plaats. Het meest aangeboorde gespreksonderwerp was uiteraard de effectentaks. Door Sven Sterckx, de voorzitter van de VFB, hernoemd naar Michel-taks.

Nadat eerder Kaaiman al sprak over de Deffectentaks en zoals steeds haarscherp wees op de fouten in deze taks, klaagde Sterckx aan dat de taks in principe een taks is op de kleine ondernemer die als zelfstandige meer dan €500.000 nodig heeft in zijn beleggingsportefeuille om, wanneer de pensioenleeftijd bereikt is, op gelijke voet te kunnen staan met een ambtenaar.

Kortom, de volgens sommigen, waar ik niet toe behoor, “rechtse regering” is er na de speculatietaks voor de tweede keer in geslaagd om een absurde jaloezietaks te installeren.

Premier Michel wil graag de geschiedenisboeken in als premier die de grootste economische hervormingen heeft gedaan sinds Dehaene. Maar op deze manier lijkt hij de geschiedenis in te gaan van premier die de meeste contraproductieve belastingen heeft gehoffen.

Effectentaks gesaboteerd?

Met dank aan de (bewuste?) sabotage van Johan Van Overtveldt staat het al wel vast dat de Michel-taks niet veel zal opbrengen volgend jaar.van overtveldt effecten taks

€500.000 is een behoorlijke som waardoor er niet veel “kleine” beleggers zullen worden getroffen. En voor de iets minder “kleine” en hopelijk wat meer ervaren belegger is er de optie om aandelen op naam te laten zetten.

Elke belegger die met de jaren meer dan €500.000 bij elkaar heeft gekregen heeft ongetwijfeld enkele aandelen in de portefeuille waar hij niet van plan is om afstand van te nemen.

Ik denk zo bijvoorbeeld aan de holdings die echt een plaats verdienen in elke portefeuille. (Lees meer daarover in het artikel “Holdings het alternatief voor fondsen”).

De kostprijs om aandelen op naam te zetten zou op ongeveer €50 komen. Als je dan als belegger met €520.000 je aandelen Ackermans & van Haaren voor ongeveer €50.000 op naam laat zetten, dan kost dit je weliswaar €50, maar je spaart er gelijk €780 mee uit die je kan herinvesteren of leukere dingen mee kan doen.

Ook de grote vermogens betalen deze effectentaks niet, want zij hebben hun vermogen vaak gestructureerd via vennootschappen.

Kortom de enige die wel gaan betalen zijn die beleggers die wel meer dan €500.000 hebben, maar die deze beleggen via fondsen. Of zij gezien de kostenstructuur van de fondsen van deze extra 0,15% kosten wakker zullen liggen is een andere vraag, maar als dat wel het geval is raad ik ze aan mijn artikels over de holdings als alternatief voor fondsen te lezen.

Kort gesteld, de effectentaks zal opnieuw een slag in het water blijken. De desastreuze financiële gevolgen zoals bij de speculatietaks zullen er dit maal niet zijn. Misschien zet het zetten van aandelen op naam terug wat meer mensen aan tot het beleggen op lange termijn, wat dan nog een positief effect zou zijn.

Waarom ben ik zo tegen de effectentaks?

Simpel, de vrees is dat met deze effectentaks de geest uit de fles is.
Wie zal België regeren na 2019? Hoelang duurt het voor de drempel verlaagd wordt en het percentage verhoogd?

Ook klinkt de roep dat dit geen eerste stap is naar een vermogenskadaster te luid, want om de taks effectief te kunnen innen zit er niets anders op dan zo’n kadaster te creëren.

Ik wacht met een bang hart af.

Om toch met een positieve noot te kunnen eindigen wil ik voor de lezers die niet naar beleggerscongressen komen even meegeven dat op evenementen zoals De Dag van de Tips het zeer fijn vertoeven is. Je omgeeft je met gelijkgestemde zielen die allemaal het heft in eigen handen hebben genomen.

Daarnaast wordt je ook niet vreemd bekeken, zoals vaak op feestjes wel het geval is, als je praat over beleggen. Of ben ik de enige die dat meemaakt?

Welk aandeel is nu interessant?

“Welk aandeel is nu interessant?”

Dit is een vraag die ik regelmatig krijg, iedereen houdt van geweldige aandelentips.

Spijtig genoeg is dat waar de meeste mensen al hun tijd insteken, ze proberen uit te vissen wat iemand anders nu koopt, in de hoop dat zij nu direct enorm veel geld er aan zullen verdienen. (Toegegeven de marketing van beleggersblaadjes speelt daar veel te vaak en te gretig op in).

Als er een formule was om met zekerheid op elk aandeel 50% te verdienen, telkens ik een aandeel kocht, dan is het nog maar de vraag of ik deze formule niet angstvallig geheim zou houden in de vrees dat deze anders niet meer zou werken. Gelukkig is waardebeleggen een bekende strategie die al 100 jaar werkt, maar nog steeds niet algemeen wordt toegepast.

Nog erger is het als deze vragen komen van startende beleggers, want ik mag dan wel ontwijkend hierop antwoorden dat ze beter eerst leren in plaats van tips na te jagen, op het internet kunnen ze voldoende informatie en verleiding vinden om hun geld kwijt te raken. Zo ook bij de cryptocurrency en vele piramidespelen die ik zie opduiken die 4% tot 6% rendement per maand beloven,…

Van zulke zaken krijg ik stress, want ik probeer nu al meer dan zes jaar via het internet mensen te begeleiden om financieel onafhankelijker en sterker te worden. Ik wil dat de mensen controle nemen over hun eigen geld en geen onmogelijke systemen of enkel aandelentips najagen (en ja ik schrijf SMART Capital, dat in wezen ook draait rond tips, maar dan wel met uitleg over de strategie en veel aandacht voor de goede en slechte kanten van de bedrijven zodat iedereen een betere beslissing kan maken bij aankoop, en ik beloof ook geen gouden bergen).

Het internet is gevuld met beloften van ongelooflijke rendementen die worden beloofd met centjesaandelen en opties, als je maar inschrijft op de (vaak erg dure) nieuwsbrieven.

En daar zit net het probleem, het internet staat vol met “hete aandelentips” waar je ook zoekt. Google bijvoorbeeld maar eens op “beste aandelen voor 2017” je krijgt 9,4 miljoen hits, zelfs het VTM nieuws maakt gratis reclame.

Er zijn nog vele andere titels die het altijd goed doen:

  • Van €x.xxx naar €xxx.xxx in slechts,…
  • Koop nu met 50% korting
  • Deze aandelen breken nu uit
  • Dit is het ideale moment om … te kopen
  • Nieuwe koopkans
  • Deze sector staat op het punt van uit te breken
  • Dit aandeel gaat exploderen…
  • Dit is waarom aandeel …. kan stijgen naar €xxxx

Dit zijn de titels die het meeste verkeer opleveren om zo reclame inkomsten te genereren. Het enige dat deze titels allemaal gemeen hebben is dat ze nutteloos zijn, wat ben je met een tip als je niet weet wat er achter zit?

Google nu dan eens op “Hoe aandelen analyseren” en je hits zakken naar slechts 500.000, 18 keer minder!

Het analyseren van aandelen vraagt natuurlijk meer inspanning en het zit in de menselijke natuur om de makkelijkste oplossing te zoeken. De meeste mensen zoeken de snelste manier om rijk te worden.

Ik probeer, zoals ik eerder al vermeldde, dan ook altijd de vraag te ontwijken voor een aandelentip door te wijzen op de gevaren van beleggen, het belang van analyse en bij gebrek aan analyse extra spreiding,…

De meeste mensen stoppen dan snel met luisteren, de anderen, degenen die beseffen dat beleggen een activiteit is voor de lange termijn, waarbij analyse studie en de juiste risico rendement verhouding essentieel zijn, verwelkom ik dan graag bij de nieuwsbrief van SMART Capital of bij mijn cursus Waardebeleggen van A tot Z.

5 Favoriete Aandelen van BeursLoper in De Standaard deel-3

Omdat ik veel belang hecht aan het steeds volledig en eerlijk informeren, ook wanneer aandelen niet het gewenste resultaat hebben geleverd, geef ik hieronder even een kort overzicht van de bedrijven die ik de vorige twee keer naar voren heb geschoven.

December 2012:

  • Ackermans & van Haaren: Dit blijft één van mijn favoriete aandelen, al is kopen er nu even niet bij. Ik houd ze wel stevig vast. Ik verwachtte niet erg veel animo in de koers, maar deze is desondanks wel gestegen van €61 tot €80 nu, ofwel +31%.

  • Bongrain: Steeg van €45,5 naar €60 ofwel +31,9%. Ik houd deze nog bij tot +-€80.

  • BE Semiconductor: wegens te cyclisch heb ik deze in april 2013 verkocht met slechts 11% winst. Als ik wat meer geduld had gehad had ik de volledige rit van toen €5,65 naar €8,74 ofwel 54,7% stijging kunnen meemaken.

  • Accell Group: Deze zat zowel in de lijst van december 2012 als in die van juni 2013. Dit is het enige pijnlijke verhaal in de twee selecties. De koers ging van €19,95 naar €13,69 ofwel -31,4%. En eigenlijk begrijp ik het niet erg goed. Een mooi bedrijf met sterke merken en de sterke groei in de elektrische fietsen. De winst en omzet lijden wel nog steeds onder de crisis in Europa. Ik houd mijn aandelen nog bij en geloof nog steeds in het potentieel.

  • Corticeira Amorim: Dit is één van de succesverhalen van BeursLoper. Deze is dit jaar met 104% winst verkocht. Toen ik deze de eerste keer voorstelde was deze al flink gestegen en stond aan €1,55, maar hij is doorgegaan tot aan de faire waarde waarop ik deze verkocht heb aan €2,39, en noteert nu €2,4 ofwel 54% hoger.

Juni 2013:

  • Accell Group werd opnieuw herhaald.

  • Corticeira Amorim, idem.

  • Vivendi: Bij dit bedrijf is veel veranderd. Activision Blizzard werd verkocht, net als Maroc Telecom en SFR wordt binnenkort afgesplitst. Het bedrijf wil omvormen tot een mediagroep rond de muziek en film poten van het bedrijf. Dit verhaal kan beide richtingen uit. Ik heb slechts een heel klein deel van mijn aandelen gehouden om het verhaal goed te kunnen blijven volgen. Het is wel gestegen van €15,12 naar €19,25 nu ofwel +27,3% in een goed half jaar tijd.

  • Dorel Industries: Dit bedrijf heeft niet bewogen en staat welgeteld 0,10 CAD hoger dan toen. Deze staat nu opnieuw in mijn vijf favorieten.

  • CF Industries: deze steeg van $193,56 naar $233,98 ofwel +20,8%. Nog wel wat potentieel over, maar de margin of safety is te klein om nu nieuw in te stappen

 

5 favorieten vandaag

 

Dorel Industries

Dorel Industries is actief in drie sectoren: baby -en kinderartikelen, fietsen en ready-to-assemble meubelen.

In de baby -en kinderartikelen is Dorel Industries de grootste producent ter wereld met zeer bekende merken als Quinny, Cosco, Maxi Cosi, Bébé Confort,…

De fietsen worden gemaakt onder ronkende namen als Canondale, Schwinn, en Mongoose.

De beurskoers is achtergebleven omdat het bedrijf eerder zwakke resultaten heeft geboekt in de laatste negen maanden met lagere omzet en lagere marges. We zien wel dat dit volledig te wijten is aan Europa en USA waar de consument toch wat op zijn geld blijft zitten. De groei in Zuid-Amerika gaat onverstoord verder.

De slechte cijfers zorgen er wel voor dat dit bedrijf met zijn sterke merken portefeuille nu wel te koop is aan 0,88 keer de koersboekwaarde en 15,64 keer de zwakke winstcijfers van de afgelopen 12 maanden.

(Ticker: DII.B   Beurs: Toronto   koersdoel CAD52,53  Marktcap: 1,31 miljard CAD)

 

Barco

Dit bedrijf, dat visualisatie en display oplossingen levert voor onder andere medische beeldvorming, verkeerscontrole, media, evenementen, digitale cinema en presentaties, zal u waarschijnlijk niet onbekend zijn.

Barco is een bedrijf met een solide balans welke zijn groei en innovatie kan financieren uit eigen middelen.

Momenteel te koop tegen 8,43 keer de winst.

(Ticker: Bar   Beurs: Euronext Brussel   koersdoel €92,12  Marktcap: 683,49 miljoen €)

 

Ebro Foods

Dit Spaans voedingsbedrijf is gegroeid van een suiker -en zuivelbedrijf onder de naam Ebro Puleva naar de wereldleider in de verkoop van rijst en de nummer twee producent van verse pasta’s. En dit op slechts 10 jaar tijd.

Merken als Bosto, Panzani, Bollante, Bleu Ribbon en Reis-fit zijn slechts enkelen uit het assortiment.

Let op: Dit bedrijf mag je niet verwarren met Ebro Foods Inc, dit Amerikaans bedrijf dat Spaanse gerechten verdeelt, heeft niets met het Spaanse Ebro Foods te maken en noteert daar op de OTC markt.

Het Spaanse Ebro Foods is lid van de IBEX35, ofwel de Spaanse sterindex.

Dankzij enkele tijdelijke tegenslagen, buiten het bedrijf zoals de droogte in Texas en de rijstsmokkel in Marokko, is er voor dit goed gerund bedrijf nu een koopkans.

(Ticker: EBRO   Beurs: MCE Spanje   koersdoel €23,86  Marktcap: 2,5 miljard €)

 

Activision Blizzard

Activision Blizzard is de grootste ontwikkelaar van computerspellen ter wereld. Het bedrijf heeft veel van de bekendste titels ter wereld in portefeuille zoals Call of Duty, World of Warcraft, Diablo en Skylander.

Gamen is een echte groeimarkt. Het computerspel is er niet enkel meer voor jongens, ook de driejarige dochter tot de 87-jarige grootmoeder is aan het gamen geslagen op Ipad’s, Ipods,…

Met een relatief lage schuldgraad en marges die veel hoger zijn (23,6% nettowinstmarge en 29,8% operationele marge) dan die van de concurrentie, is dit een bedrijf om in portefeuille te hebben.

(Ticker: ATVI  Beurs: Nasdaq   koersdoel $26,12  Marktcap: 11,79 miljard $)

 

Bonduelle

Dit Franse bedrijf is gespecialiseerd in het verwerken van groenten in alle vormen. Groenten in blik zijn goed voor de helft van de omzet van het bedrijf. In deze sector zijn ze de nummer 1 in Europa, Rusland en Canada.

In diepvriesgroenten zijn ze de nummer 2 in Europa en nummer 1 in Canada. In de afdeling verwerkte groenten, waaronder salades en ready-to-eat vallen, is het bedrijf de nummer 1 ter wereld.

Ondertussen is de zesde generatie van de oprichtersfamilie actief in het bedrijf. Ze bezitten ook nog steeds meer dan de helft van de aandelen.

In de gejaagde maatschappij van vandaag is het vaak moeilijk om gezond te blijven eten. Het bewustzijn hieromtrent wordt echter steeds groter. Bonduelle is perfect geplaatst om van deze trend te genieten.

(Ticker: Bon  Beurs: Euronext Parijs   koersdoel €30,28  Marktcap: 574,81 miljoen €)

 

Bij SMART Capital worden aandelen geselecteerd op basis van fundamentele data, en steeds na grondige analyse. De principes van het value-investing of waardebeleggen worden steeds toegepast.

Dat wil zeggen dat er gezocht wordt naar bedrijven:

  • waarvan we begrijpen hoe ze hun winst maken

  • die kwalitatief sterk zijn

  • die ondergewaardeerd zijn

  • met een goed trackrecord

  • met een degelijk en betrouwbaar management

  • met een beperkte schuld

  • met competitieve voordelen

 

U kan steeds gebruiken maken van ons niet goed geld terug aanbod. Klik hier voor meer info.

Gaat Tessenderlo Picanol achterna?

Onder normale omstandigheden zou een bedrijf als Tessenderlo Chemie weinig aandacht van mij krijgen. Eén van de eerste eisen die ik aan een bedrijf stel, is dat het bedrijf structureel winstgevend is, of in elk geval toch al cashflow positief.

Tessenderlo was de afgelopen vijf jaar geen van beiden, maar het heeft nu wel één positief punt.

Wat doet Tessenderlo Chemie:

Tessenderlo is actief in de productie van een breed assortiment chemische producten die verwerkt worden in alledaagse toepassingen en producten. Enkele voorbeelden zijn plastiek pijpen en raamprofielen, gelatines, geneesmiddelen, meststoffen,… .

Tessenderlo is actief in vijf markten, bouwnijverheid, landbouw, industrie, gezondheid en huishouden, dit met 66 fabrieken en 20 verkoopkantoren verspreid over de hele wereld.

Dankzij Luc Tack de aandacht waard.

Eind juli werd bekend gemaakt dat Picanol het belang van 27,6% in Tessenderlo overnam van de Franse Staat.

Voor wie niet bekend is met Picanol, deze Ieperse weefgetouwenproducent kwam enkele jaren geleden door de veranderende markt in de problemen. Op het ogenblik dat alles verloren leek, investeerde Luc Tack fors in Picanol en nam het beheer over.

Zijn eerste en opmerkelijkste daad was om geen loon op te nemen tot alle verliezen uit het verleden zijn weggewerkt. Tot op vandaag werkt Luc Tack nog gratis. Maar ondertussen is het bedrijf wel terug zeer rendabel en heeft het een zeer sterke balans opgebouwd.

Voor de aandeelhouders was het ook snoepen, want de koers ging van het dieptepunt van €1,59 in 2009 naar €25,5 vandaag, goed voor een stijging van 1603% ofwel x16 op slechts 4 jaar tijd! Goed voor een jaarlijkse stijging van +-95%!

Kan Luc Tack deze stunt herhalen?

Bij Picanol is Luc Tack er in geslaagd, ondanks de moeilijke omstandigheden, om alle neuzen binnen het bedrijf in één richting te krijgen. Iedereen binnen het bedrijf, van directie over productie en administratie werkten gezamenlijk en met verenigde krachten aan één doel, het succes van Picanol.

Kan Luc Tack dit herhalen bij Tessenderlo? Momenteel lijkt daar wel een werkje te zijn weggelegd voor hem. De onderhandelingen over noodzakelijke herstructureringen slepen al weken aan. Er ligt een fabriek zelfs volledig stil, met als gevolg dat men al enkele grote contracten aan zich heeft moeten laten voorbijgaan. Ook dat helpt het bedrijf niet vooruit.

Het zal dan ook niet verwonderen dat de resultaten van het derde kwartaal, en de vooruitzichten geen positieve noot waren in het verhaal.

Zit de koers op haar dieptepunt?

Wel een positief bericht is het schrappen van het dividend. Ik zou zeggen eindelijk, dit had al veel vroeger moeten gebeuren. In een of andere rare gedachtengang wordt het behouden van het dividend, ook als het slecht gaat, gezien als een blijk van vertrouwen in de toekomst. Ik verkies liever een sterkere balans dan een dividend, dat geeft mij meer vertrouwen in de toekomst van het bedrijf.

Misschien ben ik te optimistisch, maar in het schrappen van het dividend zie ik de hand van Luc Tack, en geloof ik in een betere toekomst.

Het aandeel noteert momenteel aan €17,20 de laagste koers ooit. Uiteraard kan het nog lager (zelfs tot €0), maar vandaag ben ik bereid een gokje te wagen, puur gebaseerd op het vertrouwen in Luc Tack. Bij Picanol ben ik pas ingestapt aan €10,65, gewoon omdat ik zeker wilde zijn dat de turnaround wel was geslaagd.

Kopen als uiting van vertrouwen

Ditmaal koop ik wel een eerste voorzichtige positie nu de wolken boven het bedrijf nog gitzwart zijn. Ik beschouw het als een Pion in mijn portefeuille.

Ik wil nog even duidelijk benadrukken dat dit een uiting van vertrouwen is in de grootste aandeelhouder van het bedrijf, en niet is gebaseerd op de onderliggende waarde.

Het bedrijf heeft een boekwaarde van €10,83 en een tastbare boekwaarde die slechts €5,39 bedraagt. Zolang het verlieslatend is, is een premie op deze waardes eigenlijk niet verantwoord, je koopt met andere woorden de potentie. Daarom kleef ik er ook nog geen koersdoel op totdat de turnaround geslaagd is.

Goedkoop is soms goed genoeg: koopjes in slechte sectoren

Soms loont het om ook eens andere aandelen te bekijken. Veel value- of waardebeleggers hebben correct overgenomen wat we van Warren Buffet hebben geleerd, namelijk het kopen van fantastische bedrijven wanneer deze goedkoop genoteerd staan.

Wachten, wachten en wachten

Het probleem met deze methode is niet zozeer de fantastische bedrijven herkennen, maar wel het wachten tot ze eens goedkoop noteren.

In de nu 10 jaar dat ik echt bezig ben met waardebeleggen (daarvoor heb ik net als elke andere belegger geëxperimenteerd, gegokt en geld verloren 😉 ) zijn er enkele bedrijven die zelfs in de volle crisis van 2008-2009 nooit een voldoende margin of safety op hun faire waarde hebben vertoond.

Ik denk hierbij in de eerste plaats aan Colruyt en L'Oreal. Voor zo'n bedrijven pas ik het principe toe van Philip Fisher en Charlie Munger, en koop ik deze bedrijven wanneer ze gewoon correct noteren. L'Oreal heb ik echter nog steeds niet in portefeuille.

Graham en de jonge Buffet

Daarom grijp ik ook vaak terug naar de methodes van Graham, ook de methode die Buffet toepaste in zijn jonge jaren toen hij nog niet met gigantische kapitalen aan het werk was.

En dat is het kopen van simpelweg heel goedkope bedrijven. Deze bedrijven vinden we meestal terug in de zogenaamde “slechte” sectoren. Sectoren die al enige tijd slecht presteren en ook nog slechte vooruitzichten hebben. Denk maar bijvoorbeeld aan de kranten sector.

Italiaans Kranten uitgever

Toen ik in juli 2012 het Italiaanse Gruppo Editoriale L'Espresso voorstelde aan de lezers van BeursLoper (Sinds juni 2014 opgegaan in SMART Capital) kreeg ik enkele malen de vraag of ik gek geworden was. Een uitgever, en dan nog wel in Italië?

En ik moet toegeven, de omzet liep terug, de reclame inkomsten gingen steeds lager zoals bij alle sectorgenoten. Bij L'Espresso zag ik echter dat men er stevig de marges in het oog hield en dat deze wat konden herstellen.

Tussen de aandeelhouders zag ik Benedetti met een belang van 53,8% en het fonds BestInver waarvan de beheerder de Spaanse Buffet wordt genoemd.

Nu 15 maanden later werd L'Espresso verkocht met een winst van 120%.

Nog een voorbeeld

En dat is niet het enige voorbeeld uit de selectie van BeursLoper (Sinds juni 2014 opgegaan in SMART Capital) Het Amerikaanse Apollo Group. Deze opleidingsverstrekker kampte net zoals de rest van de sector met terugvallende cijfers door de opkomst van het studeren op afstand aan de grote universiteiten. Ook de marges staan behoorlijk onder druk. En door de crisis schreven steeds minder studenten zich in.

En inderdaad, de resultaten waren ook nu weer slecht, maar toen ik het bedrijf voorstelde in februari van dit jaar, was het zo ondergewaardeerd dat het ondanks de steeds slechtere cijfers, deze maand toch verkocht kon worden met 53% winst.

Goedkoop is goed

Begrijp me niet verkeerd, moest ik mijn portefeuille kunnen vullen met enkel fantastische bedrijven tegen goede prijzen, ik zou het doen. Je hebt er veel minder werk aan, en je kan op je twee oren slapen.

Realiteit is echter dat het overgrote deel van de tijd je portefeuille uit heel veel cash zal bestaan, zonde toch om deze tussentijds niet te laten werken voor u.

Daarom is het zorgvuldig selecteren van heel goedkope bedrijven die onterecht hard zijn afgestraft, een mooie lucratieve bezigheid.

Hebt u daarvoor te weinig tijd, laat SMART Capital u dan helpen, kijk hier voor meer informatie

Correctie op komst?

De kijk van een value belegger

De Amerikaanse overheid is (deels) op slot. De beleggers liggen er niet wakker van, of gaan ze er van uit dat het een goede periode wordt? Voor België was de tijd zonder regering in elk geval één van de beste periodes, nadien is het van kwaad naar erger gegaan.

Maar alle gekheid op een stokje, het is de eerste keer in 17 jaar dat de Amerikaanse overheid er niet lijkt uit te komen. En dan zitten ze nog met het probleem van het schuldenplafond dat zich op 17 oktober zal manifesteren.

Eigenlijk komt het er op neer dat Amerika, net zoals zovele Europese landen, in essentie failliet is maar door het maken van meer schulden (en drukken van geld), denken ze uit de problemen te raken.

Dit extra geld is een belangrijke reden waarom de beurzen ook mak reageren en op jaarbasis zeer mooie resultaten laten zien. Zo ging de Eurostoxx 600 dit jaar al 11,5% hoger en de S&P500 zelfs 18,8%.

In BeursLoper van september schreef ik nog aan de leden:

Zoals ik in augustus schreef, zijn de halfjaarresultaten duidelijk: de economie is nog steeds zwakker dan verwacht.Op dat ogenblik was er ook een zeer kleine daling ingezet, maar deze is de laatste weken helemaal ongedaan gemaakt, en we gaan maar hoger.

Naast de BeursLoper selecties heb ik nog een watchlist van 49 toonaangevende bedrijven die ik opvolg en ook gebruik als kanarie in de koolmijn. Onder normale omstandigheden wijken de beurskoersen van deze bedrijven meestal niet te sterk af van hun faire waarde.

Van deze lijst noteren momenteel slechts 6 aandelen noemenswaardig onder hun faire waarde, terwijl 17 aandelen meer dan 20% boven de faire waarde noteren, waarvan 6 zelfs meer dan 50% (met een uitschieter zelfs 91,4%).”

Sindsdien (23/09) is de verhouding wel al iets minder scherp.

Blijven investeren, maar wees alert!

Zoals altijd zijn er ook nog koopjes te vinden. Ik blijf zelf investeren, maar wel voorzichtiger. De stops zijn strakker, ik koop al eens sneller een put ter bescherming of vervang aandelen door langlopende opties om zo meer cash vrij te houden op mijn rekening. Zo mis ik een doorstijging niet, beperk ik mijn verliezen, en houd ik middelen vrij om fors in te kopen als de beurzen toch stevig zouden corrigeren.

Zeker in de aanloop naar 17/10 is het nodig u te beschermen, want als de Amerikaanse politici er niet uit geraken, kan de daling wel eens snel en hevig zijn!