Waar begin ik te zoeken naar aandelen?

Nu de beurzen er weer veel sterke jaren hebben opzitten en het al lang geleden is dat er nog eens een serieuze correctie was, merk je dat er een nieuw publiek naar de beurs komt.

Op zoek naar rendement kan je niet rond aandelen heen, en dat lijken steeds meer mensen te beseffen.

Net als voorheen merk je dat er enkelingen zijn die van deze situatie gebruik maken om mensen heel wat geld afhandig te maken. Piramidespelen zijn weer veel talrijker en ook de cryptohype is een speeltuin voor zulke types.

Wie wel de juiste weg inslaat en terecht komt bij zelf beleggen in individuele aandelen zit vaak met de vraag: Waar begin ik te zoeken naar aandelen, of nog beter waar begin ik te zoeken naar de “juiste” aandelen? Waarbij juist synoniem is voor kwalitatief en goedkoop genoeg.

Aan Warren Buffett werd ook ooit de vraag gesteld hoe iemand moest beginnen te zoeken naar ondergewaardeerde aandelen. Zijn antwoord was eerder ontnuchterend: “Begin bij A”.

Hij gaf als raad gewoon de aandelen op de beurs te nemen en te beginnen bij de letter A en zo je weg naar beneden af te werken.

De kennis die je daarmee opdoet is van onschatbare waarde, aldus Buffett.

Nu moeten we dit ook in het juiste perspectief plaatsen. Dit antwoord komt uit de tijd dat er nog geen internet was. Kranten, nieuwsbladen en gespecialiseerde vakbladen waren de belangrijkste bron van informatie.

Jaarverslagen moesten besteld worden bij het bedrijf zelf en werden dan per post geleverd.

Hoewel ik zeker de voordelen zie van de onthaasting die hiermee komt, ben ik toch blij in deze tijd te leven waar ik met het drukken op enkele toetsen van mijn keyboard al heel veel informatie kan krijgen.

Mijn “nee”-stapel van bedrijven wordt hiermee veel sneller gevuld dan Buffett ooit kon.

Buffett heeft twee stapels, een JA-stapel van bedrijven die het waard zijn om te bekijken en een NEE-stapel waar alle bedrijven die niet goed genoeg waren, of te moeilijk op belanden.

Hoe ik begin te zoeken naar aandelen

Ook ik krijg de vraag vandaag vaker als vroeger, vandaar dat ik jullie even een inkijk wil geven in wat ik achter de schermen eigenlijk doe. Want raar maar waar, hoe minder aandelen ik voorstel in de nieuwsbrief, hoe meer werk ik eigenlijk heb, en hoe groter de meerwaarde van SMART Capital.

Ik weiger aandelen te selecteren, gewoon om de lezers “zoet” te houden. Ik stel enkel aandelen voor die ik zelf ook koop.

Hoewel ik in oktober nog dacht 1 of 2 aandelen te vinden tegen het jaareinde om bij onze 4 koopwaardige aandelen te voegen, vrees ik dat dit niet meer zal lukken, nochtans werd mijn Nee-Stapel weer een heel pak groter. Ik heb zelfs een nieuwe stapel, de Te Duur stapel of ook wel de Misschien Ooit stapel.

In de eerste plaats start mijn zoektocht naar aandelen door heel veel te lezen. Het is via het lezen van kranten, nieuwsbladen, sector magazines,… dat vaak de beste ideeën boven komen. Vandaag komen deze spijtig genoeg allemaal op de Te Duur stapel terecht.

Daarnaast heb ik een lijst van hoog kwalitatieve aandelen die ik altijd opvolg en waar ik een ruwe indicatie van de waarde heb. Zakken deze er onder, dan neem ik ze nog eens onder de loep. Dit jaar is er nog geen enkele onder gezakt.

Verder kijk ik naar Net-Nets. Dit zijn aandelen die Benjamin Graham vroeger graag selecteerde. Dit zijn aandelen die aan minder noteren dan de waarde van de courante activa min alle schulden. De rest krijg je er dan gratis bij. Vandaag niet te vinden in regio’s die politiek stabiel genoeg zijn.

Ik kijk ook naar smallcaps en microcaps als de liquiditeit hoog genoeg is. Hier vinden we soms aandelen die nauwelijks opgevolgd worden en daardoor verkeerd geprijsd zijn.

Ik kijk naar centjesaandelen, het resultaat daarvan werd vorige week gepubliceerd in het SMART Pennies Rapport.

Ook de SMART Formula is voor mij begonnen als jachtgebied naar aandelen.

Aandelen die onder hun boekwaarde noteren krijgen extra aandacht, net als aandelen met een lage EV/EBIT verhouding. Ik verkies deze boven koerswinst omdat deze rekening houdt met het operationele en niet met eventuele financiële- of andere winsten.

Ook bedrijven met een hoge vrije cashflow in verhouding tot de koers worden bekeken.

Van al deze manieren heb ik tot op vandaag nog geen nieuwe aandelen gevonden die qua risico rendementsverhouding voldoen aan mijn eisen.

Niet voor niets is onze slogan “grote winsten zonder grote risico’s”. En aan de huidige prijzen klopt die verhouding vaak niet meer.

Daarom ben ik nu aangewezen op wat voor mij vaak de laatste manier is om goedkope aandelen te vinden. Het kijken naar aandelen die tegen de laagste koers van de afgelopen 52 weken noteren.